Surah Sad — Aya 42

Ma’anar Kalmomi:

• ارْكُضْ: Ka buga ƙasa da ƙafarka.
• مُغْتَسَلٌ: Wurin wanka ko ruwan da ake yin wanka da shi.
• شَرَابٌ: Abin sha.

Tafsirin Aya:

Mun ce masa (Annabi Ayyuba, a.s.): "Ka buga ƙasa da ƙafarka." Sai ya buga ƙasa, Allah ya fitar masa da wata maɓulɓuliyar ruwa mai sanyi. Sai aka ce masa: "Wannan ruwa ne da za ka yi wanka da shi, kuma ka sha daga gare shi, domin ya kawar da cutar da ke jikinka da kuma wahalar da kake ciki." Haka nan ya yi wanka da shi, ya sha daga cikinsa, sai Allah ya warkar da shi daga dukkan cuta da wahala.

Fa’idodin Aya:

1. Wannan aya tana nuna cewa Allah yana iya taimakon bayinsa a lokacin wahala, kuma yana ba da hanyar waraka ta yadda ba a zata ba.
2. Yana koya mana cewa yin amfani da hanyoyin da Allah ya kafa (kamar buga ƙasa don fitar da ruwa) ba ya saba wa dogaro da Allah, domin Allah ne ya ba da umarnin.
3. Yana nuna cewa cuta da waraka duk daga Allah ne, kuma yana ƙarfafa mu mu yi haƙuri kamar Annabi Ayyuba, a.s., wanda Allah ya ba shi lada mai girma.
4. Yana ƙarfafa mu mu nemi magani da ruwa mai tsabta, domin Allah ya halicci abubuwan da ke taimakawa jiki, kuma yin amfani da su yana daga cikin neman waraka da aka umarta.
5. Wannan labari yana sa mu ƙara soyayya ga Allah, domin yana jin ƙai da bayinsa, kuma yana amsa addu’o’insu a lokacin tsananin wahala.