سوره ص — آیه 48

معانی کلمات:

• الیَسَع: نام یکی از پیامبران بنیاسرائیل است که پس از الیاس مبعوث شد.
• ذَا الْکِفْل: لقب یکی از پیامبران خدا؛ برخی گفتهاند نام او «بشیر» یا «حزقیل» بوده و به دلیل کفالت و تضمینی که در برابر خدا داد، به این نام خوانده شد.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! از بندگان برگزیدهی ما، اسماعیل (فرزند ابراهیم خلیل) و الیسع و ذوالکفل نیز به نیکی یاد کن و آنان را با ستایشی شایسته یادآوری نما؛ زیرا همهی اینان از زمرهی برگزیدگان و نیکانِ امتهای خود بودند. خداوند آنان را از میان بندگانش انتخاب کرد و بهترین حالات و صفات را برایشان رقم زد؛ آنان در ایمان، اخلاص، صبر و انجام طاعات، الگویی کامل برای دیگران بودند. یاد کردن این پیامبران در قرآن، نشانهی مقام والای آنان و درسآموز برای مؤمنان است که سیرهی پاکان را پیشهی خود سازند.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند در قرآن، نام نیکان و پیامبران را جاودانه ساخته است؛ پس اگر کسی در راه رضای حق گام بردارد، نامش در دنیا و آخرت بلندآوازه خواهد شد.
• این آیه به ما میآموزد که یاد کردن از صالحان و بزرگان دین، نه تنها عملی پسندیده است، بلکه دل را به پاکی و نیکی پیوند میزند و محبت آنان را در قلبها زنده میکند.
• انتخاب خداوند بر اساس شایستگی است؛ هر کس خود را به تقوا و عمل صالح بیاراید، مشمول عنایت و برگزیدگی الهی قرار میگیرد.
• ذکر نیکان، انگیزهای برای امیدواری و تلاش بیشتر در مسیر بندگی است؛ چرا که نشان میدهد رسیدن به مقام «اخیار» برای هر انسانی ممکن است، اگر اراده کند و راه را درست بپیماید.