Surat Sad — Ayat 51

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مُتَّكِئِينَ: wong-wong kang padha nyender utawa lungguh santai ing papan kang kepenak banget.
• يَدْعُونَ: padha njaluk utawa padha ngundang supaya disuguhi.
• بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ: woh-wohan kang akeh banget lan maneka warna.
• وَشَرَابٍ: lan omben-omben kang nyenengake.

1. Tafsir ayat:

Para ahli suwarga iku padha lungguh santai nyender ing dhampar-dhampar kang wis dihias apik banget. Saka panggonan kang kepenak iku, padha njaluk marang para peladene supaya disuguhi woh-wohan kang akeh lan maneka warna, uga omben-omben kang nyenengake ati. Kabeh iku ora liya mung kanggo ngrasakake nikmate suwarga, dudu kanggo ngilangi ngelih utawa ngelak, amarga ing suwarga ora ana rasa ngelih lan ngelak. Mula saka iku, kang disebutake mung woh-wohan lan omben-omben, amarga iku minangka tandha yen panganan lan ombenan ing suwarga iku murni kanggo kepenak lan bungahing ati.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake marang kita yen suwarga iku panggonan kang kebak kanikmatan lan kepenakan, ora ana rasa susah, ora ana rasa ngelih, lan ora ana rasa ngelak.
• Wong-wong mukmin kang taat marang Allah bakal diparingi panggonan kang apik banget lan bisa njaluk apa wae kang disenengi.
• Ayat iki nuwuhake rasa kepengin lan semangat kanggo nindakake kabecikan, supaya bisa mlebu suwarga lan ngrasakake nikmate kang ora ana tandhingane.
• Kabeh nikmat ing suwarga iku wujud saka katresnan lan ganjaran saka Allah marang hamba-hamba-Ne kang setya.
• Ayat iki uga ngelingake yen donya iki mung sak wentoro, lan kabegjan kang sejati iku ana ing akherat kanggo wong-wong kang percaya lan taat marang Allah.