Сад сүресі — Аят 66

1. Сөздерге түсініктеме:

• رَبُّ (Рабб): Ие, қожайын, тәрбиелеуші, жаратып, игілік беріп, басқарып отырушы.
• السَّمَاوَاتِ (ас-Самауат): Аспандар, көктер.
• الْأَرْضِ (ал-Ард): Жер.
• الْعَزِيزُ (ал-Азиз): Құдіретті, жеңілмейтін, ешкім оны жеңе алмайтын үстем.
• الْغَفَّارُ (ал-Ғаффар): Кешірімшіл, тәубе еткендердің күнәларын көптеп кешіруші.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Аллаһ Тағаланың өзінің құдіреті мен рақымдылығын сипаттайтын аят. Аллаһ — аспандардың, жердің және олардың арасындағы барлық нәрсенің Иесі әрі Жаратушысы. Ол бүкіл әлемді жаратып, оны басқарып, әрбір жаратылған нәрсеге ризық беріп отыр. Ол — әл-Азиз, яғни өзінің патшалығында ешкім оған қарсы тұра алмайтын, ешбір күш оны жеңе алмайтын аса құдіретті Жеңімпаз. Сонымен қатар Ол — әл-Ғаффар, яғни күнәларына тәубе етіп, өзіне бет бұрған құлдарының күнәларын кешіретін, кешірімі шексіз Кешірімшіл. Ол құлдарын жазалауға да құдіретті, бірақ тәубе еткендерді кешіруге де дайын. Осылайша, бұл аят Аллаһтың екі сипатын — ұлы құдіреттілігін және шексіз кешірімділігін — қатар білдіреді. Бұл адам баласына үміт пен қорқыныш арасында болуды үйретеді: Аллаһтан қорық, өйткені Ол Құдіретті; бірақ күнәңа тәубе ет, өйткені Ол Кешірімшіл.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһ — бүкіл әлемнің жалғыз Иесі, сондықтан барлық нәрсе Оның құдіреті мен басқаруында екенін білу иманды күшейтеді.
• Аллаһтың «әл-Азиз» есімі Оның ұлылығын, ал «әл-Ғаффар» есімі Оның рақымдылығын көрсетеді. Бұл екі сипат қатар келуі — адамға үміт пен қорқыныш тепе-теңдігін сақтауға үйретеді.
• Қанша күнәһар болса да, шын жүректен тәубе еткен адамды Аллаһ кешіреді. Бұл — Исламның адамды үмітсіздікке түсірмейтін, керісінше кешірімге шақыратын дін екенін көрсетеді.
• Аспандар мен жерді жаратқан Ұлы Жаратушыға құлшылық ету — адамның өз қадір-қасиетін тануы және өміріне мән беруі. Бұл адамды Исламға жақындататын, жүрегін жылытатын шынайы сенім негізі.