Suurah Saad — Aayad 66

Macnaha Erayada:

• Rabbul-samaawaati wal-ard: Eebaha abuuray, maamula oo leh samooyinka iyo dhulka.
• Al-‘Aziiz: Eebaha adkaada, kaas oo aan wax ka adkaan karin, kana gaadha ciqaabtiisa cidduu doono.
• Al-Ghaffaar: Eebaha dhaafa badan, ee astura dembiyada addoomadiisa.

Tafsiirka:

Eebbe Subxaanahu waa Taabakabaraa, waa Rabbiga (Eebaha) samooyinka, dhulka iyo waxa kala dhexeeya. Waxaas oo dhan isagaa abuuray, isagaa maamula, isagaana leh xukunkooda. Waa Eebaha al-‘Aziiz ah, ee adkaada, kaas oon waxba ka adkaan karin, kana gaadha ciqaabtiisa ciddii ku caasisa oo ka hor tagta amarkiisa. Waa Eebaha al-Ghaffaar ah, ee dhaafa badan, ee u dhaafa dembiyada addoomadiisa haddii ay toobad keenaan oo ay u noqdaan isaga, isagoo astuura dembiyadooda oo ka saamaxa. Sidaa darteed, cidda Eebbe u toobad keenta oo isaga keligiis caabudda, wuxuu u dhaafi doonaa dembiyadeeda, maxaa yeelay isagu waa dhaaf badane.

Faa'iidooyin laga qaato aayaddan:

1. Wejiga Eebbe ee weynaan iyo xukun: Aayaddu waxay na tusinaysaa in Eebbe yahay Rabbiga dhammaan khalqiga, isagaana leh xukunkooda, taasoo ku kalifaysa addoonka inuu u hogaansamo oo u cibaadeysto isaga keligiis.
2. Isku darka cabsiga iyo rajadayda: Eebbe wuxuu ku xusay laba sifo oo waaweyn: al-‘Aziiz (adkaade) oo keenta cabsida Eebbe iyo ka digtoonaanta ciqaabtiisa, iyo al-Ghaffaar (dhaaf badane) oo keenta rajayda iyo dhiirigelinta inuu addoonku toobad keeno oo uu u noqdo Eebbe, isagoo og in Eebbe u dhaafi doono.
3. Dhiirigelinta toobadda: Aayaddu waxay ku bishaaraynaysaa dhammaan dadka in Ilaahay yahay dhaaf badane, sidaa darteed qofkii gafay ha ka quusanin naxariista Eebbe, ee ha u soo noqdo isaga, maxaa yeelay isagu waa dhaafa dembiyada.
4. Xoojinta tawxiidka: Aayaddu waxay xoojinaysaa tawxiidka (keliya Eebbe cibaadadiisa) iyo inaan la caabudin wax Eebbe ka soo hadhay, maxaa yeelay isaga ayaa ah Rabbiga dhammaan waxa jira, isagaana istaahila cibaadada.