Surat Sad — Ayat 69

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ (al-mala' al-a'la): para malaikat kang manggon ing langit kang dhuwur, yaiku makhluk kang mulya lan cedhak karo Allah.
• يَخْتَصِمُونَ (yakhtashimun): padha rembugan utawa padha adu panemu, ora ateges padha padu kaya manungsa, nanging rembugan babagan prekara tartamtu.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT paring kabar bab apa kang diucapake dening Nabi Muhammad SAW, yaiku dheweke ora duwe kawruh bab rembugane para malaikat ing langit kang dhuwur nalika padha rembugan babagan prekara tartamtu. Para malaikat iku padha rembugan babagan penciptaan Nabi Adam AS, yaiku babagan kaluhurane Adam lan prekara-prekara liyane kang ana gandheng cenenge karo penciptaan manungsa. Nabi Muhammad SAW ora bakal ngerti bab iki yen ora ana wahyu saka Allah kang paring kawruh marang dheweke. Dadi, ayat iki nuduhake yen kawruh bab prekara-prekara gaib iku mung saka Allah, lan Nabi Muhammad SAW entuk kawruh iku amarga diwenehi wahyu dening Allah, dudu saka awake dhewe.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen kawruh bab prekara gaib iku mung saka Allah. Manungsa ora bisa ngerti prekara gaib kajaba yen Allah paring kawruh marang dheweke.
• Ayat iki uga nuduhake kaluhurane Nabi Muhammad SAW, amarga dheweke diwenehi wahyu dening Allah kanggo nyritakake prekara-prekara kang ora bisa dimangerteni dening manungsa liyane.
• Kita kudu tansah ngakoni yen kawruh kita iku sithik banget, lan mung Allah kang Maha Ngerti samubarang. Mula, kita kudu tansah nyedhaki Allah lan ngandelake marang Panjenengane.
• Ayat iki ngajak kita supaya luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku sumber kawruh kang bener lan bisa nuntun kita marang dalan kang bener.