Sura Az-Zumar — Werset 45

Znaczenie słów:

• اشْمَأَزَّتْ – odczuwały wstręt, niechęć i odrazę.
• يَسْتَبْشِرُونَ – cieszą się, radują, rozpromieniają.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy wspomina się samego Allaha – bez żadnych innych bóstw – serca tych, którzy nie wierzą w życie ostateczne, przepełniają się niechęcią i wstrętem. Nie mogą znieść, gdy słyszą o jedyności Boga i o tym, że nie ma On żadnych wspólników. Ich dusze buntują się przeciwko temu, ponieważ są przywiązane do swoich bożków i tradycji przodków.

Natomiast gdy wspomina się ich fałszywe bóstwa – posągi, bałwany i innych, których czczą poza Allahem – natychmiast się cieszą, radują i rozpromieniają. Ich twarze jaśnieją, a serca napełniają się zadowoleniem, ponieważ to odpowiada ich pragnieniom i upodobaniom.

Ta odwrotna reakcja ukazuje głęboką chorobę ich serc – nie cieszą się z prawdy, ale z fałszu, nie radują się z jedności Boga, ale z politeizmu.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Znak rozpoznawczy wiary – prawdziwy wierzący raduje się, gdy słyszy o jedności Allaha, a jego serce napełnia się spokojem. To miara, którą każdy może ocenić swoje serce.
2. Ostrzeżenie przed chorobą serca – niechęć do wspominania Allaha i radość z fałszywych bóstw to oznaka duchowej choroby, którą należy leczyć, zanim pochłonie całe serce.
3. Piękno islamu – islam uwalnia człowieka od niewoli fałszywych bogów i prowadzi go do wolności prawdziwej, którą jest oddanie czci jedynemu Bogu. To droga do spokoju serca i szczęścia w obu światach.
4. Zachęta do refleksji – każdy człowiek powinien zadać sobie pytanie: co czuję, gdy słyszę o Allahu? Jeśli moje serce się raduje, to znak, że jestem na właściwej drodze. Jeśli czuję niechęć, muszę wrócić do Boga, zanim będzie za późno.