Sure Zümer — Ayet 45

Kelime Anlamları:

• İşmeezzet: Nefret etti, tiksinerek yüz çevirdi, içi daraldı.
• Mine dunihi: O'nun dışındakiler, Allah'tan başka ibadet edilen putlar ve sahte ilahlar.
• Yestebşirun: Sevinirler, müjdelenmiş gibi ferahlarlar.

Tefsir:

Bu ayet, kalpleri imandan uzaklaşmış, ahirete ve hesaba inanmayan kimselerin iç dünyasındaki çelişkiyi gözler önüne serer. Onlar, yalnızca Allah'ın adı anıldığında, O'na ortak koşulan putlardan ve batıl inançlardan söz edilmediğinde içleri daralır, yüzleri ekşir, kalpleri nefretle dolar. Çünkü tevhid, onların arzularına ve yaşam tarzlarına ağır gelir; nefisleri bunu kabullenmek istemez. Ancak ne zaman Allah'tan başka ibadet ettikleri o düzmece varlıklar, putlar veya uydurdukları evliyalar anılsa, hemen sevinçle dolar, yüzleri güler ve ferahlarlar. Bu, onların şirke olan bağlılıklarının ve hakikatten ne kadar uzak olduklarının açık bir göstergesidir. Onların bu hali, kalplerinin hastalıklı olduğunu ve hidayete kapalı bulunduğunu ortaya koyar.

Faydalar ve Dersler:

Bu ayet, mümin için büyük bir müjde ve uyarı niteliğindedir. Öncelikle, bir kimsenin Allah'ın adı anıldığında huzur bulması, kalbinin yumuşaması ve gözlerinin yaşarması, onun imanının bir alametidir. Mümin, tevhid ehli olmanın şerefini taşır ve Allah'ı anmaktan asla usanmaz. Bu ayet aynı zamanda, kalbi katılaşmış ve ahirete inanmayan kimselerden uzak durmamız gerektiğini, onların hallerine gıpta etmememiz gerektiğini öğretir. Çünkü onların sevinci, geçici ve aldatıcıdır; asıl hüsran ise ahirette onları beklemektedir. Mümin, bu ayetten ders alarak, Allah'ı anmanın kalplere huzur verdiğini, O'ndan başkasına gönül bağlamanın ise ancak sapıklık olduğunu bilir. Bu bilinçle yaşayan bir kul, dünyada da ahirette de kurtuluşa erer.