Sura An-Nisa — Aya 107

Maana ya Maneno:

• يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ: Wanajihifadhi wenyewe kwa kufanya khiyana (usaliti) kwa kukhitilafu amri za Mwenyezi Mungu, na kwa kujitwika dhambi.
• خَوَّانًا: Mwenye khiyana kubwa, anayezoea kusaliti.
• أَثِيمًا: Mwenye dhambi nyingi, anayezidi katika makosa na maasi.

Tafsiri ya Aya:

Aya hii inamwambia Mtume Muhammad (ﷺ) kwamba asimwabudu mtu yeyote anayefanya khiyana kwa nafsi yake kwa kumwasi Mwenyezi Mungu, wala asimtete mtu kama huyo mbele ya watu au mahakama. Wale wanaojificha kwa usaliti wao na kuficha makosa yao, kama mfano wa Tu'mah ibn Ubayriq na wenzake, wanajidhulumu wenyewe kwa kujitwika dhambi. Mwenyezi Mungu hawapendi wale ambao khiyana yao imekuwa tabia yao, na dhambi zao zimekuwa nyingi. Mwenyezi Mungu amewatenga watu kama hao kwa hasira yake na kuwanyima upendo wake, kwa sababu wamezoea usaliti na dhambi bila ya kujuta wala kutubu.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kujiepusha na khiyana (usaliti) ni sifa ya Waumini, na mwenye kufanya khiyana anajidhulumu mwenyewe kabla ya kuwadhulumu wengine, kwani madhara yake yanarudi kwake.
2. Mwenyezi Mungu hapendi wale wanaozoea usaliti na dhambi, hivyo ni lazima kila Muumini ajitahidi kuwa mwaminifu na mwenye kuepuka makosa.
3. Kuwatetea wafanyao maovu ni kosa kubwa, kwani inasaidia kueneza uovu na kuficha ukweli; badala yake, ni wajibu kusaidia kuleta haki na kuwasaidia wanyonge walio dhulumiwa.
4. Aya inatufundisha kuwa kila mtu anawajibika kwa matendo yake mwenyewe, na hakuna mtu anayeweza kumwondolea mwingine dhambi yake mbele ya Mwenyezi Mungu.
5. Kuwa na ufahamu kwamba Mwenyezi Mungu anajua kila kitu kinachofichika, na hakuna khiyana inayoweza kufichika kwake, hivyo kila mtu ajihadhari na kujichunguza mwenyewe.