Sura An-Nisa — Werset 157

Znaczenie słów:

• شُبِّهَ لَهُمْ – został im ukazany w podobnej postaci; inna osoba została upodobniona do niego, tak że myśleli, iż to on.
• اتِّبَاعَ الظَّنِّ – podążanie za przypuszczeniem i domysłem, bez pewnej wiedzy.
• يَقِينًا – z całkowitą pewnością, bez żadnych wątpliwości.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący wspomina, że Żydzi zostali przeklęci między innymi za swoje słowa pełne pychy i kpiny, gdy mówili: „Zabiliśmy Mesjasza, Jezusa, syna Marii, wysłannika Boga”. Nazywali go wysłannikiem Boga nie po to, by go uhonorować, lecz by szydzić z niego i drwić. Bóg jednak zaprzeczył ich twierdzeniu w sposób stanowczy i kategoryczny: nie zabili go ani nie ukrzyżowali, lecz został im ukazany ktoś inny w jego podobieństwie. Bóg rzucił podobieństwo Jezusa na innego człowieka, którego schwytali i ukrzyżowali, myśląc, że to Jezus. Ci, którzy różnili się w tej sprawie – zarówno Żydzi, którzy twierdzili, że go zabili, jak i chrześcijanie, którzy wydali go w ich ręce lub uwierzyli w jego śmierć – wszyscy są w zwątpieniu i niepewności. Nie mają o tym żadnej pewnej wiedzy, lecz jedynie podążają za domysłami i przypuszczeniami. A przypuszczenie nie zastępuje prawdy w niczym. Bóg kończy werset stanowczym potwierdzeniem: nie zabili go z pewnością, lecz ich twierdzenie było czystym kłamstwem i złudzeniem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość Jezusa (pokój z nim) i jego wysoka pozycja u Boga – Bóg obronił go przed hańbą zabójstwa i ukrzyżowania, podnosząc go do siebie, co ukazuje szacunek Boga dla Jego proroków i wysłanników.
2. Nauka, że Bóg ma absolutną władzę nad wszystkim – Bóg sprawił, że inny człowiek stał się podobny do Jezusa, a mimo to prawda wyszła na jaw. To uczy nas, że Bóg chroni swoich wiernych sług i nigdy nie pozostawia ich bez opieki.
3. Ostrzeżenie przed podążaniem za domysłami i fałszywymi przekonaniami – Żydzi i chrześcijanie popadli w błąd, ponieważ oparli się na przypuszczeniach zamiast na pewnej wiedzy. Werset uczy nas, abyśmy poszukiwali prawdy i nie zadowalali się spekulacjami w sprawach religii.
4. Pocieszenie dla wierzących – tak jak Bóg ocalił Jezusa od spisku wrogów, tak samo może ocalić każdego, kto Mu ufa. Żadna siła nie może zaszkodzić człowiekowi, jeśli Bóg ma go w swojej opiece.
5. Potwierdzenie prawdziwości Koranu – Koran przekazuje nam tę historię z dokładnością i pewnością, której nie znajdujemy w innych księgach, co świadczy o tym, że jest on objawieniem od Boga Wszechwiedzącego.