Сураи Ан-Ниса Оят 157 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : ва низ ба он сабаб, ки гуфтанд; Мо Масеҳ

Ан-Ниса · 157/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَٰكِن شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ ۚ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا ۝١٥٧

🔤 Transliteration

Wa qawlihim innaa qatal nal maseeha `Eesab-na-Maryama Rasoolal laahi wa maa qataloohu wa maa salaboohu wa laakin shubbiha lahum; wa innal lazeenakh talafoo fee lafee shakkim minh; maa lahum bihee min `ilmin illat tibaa`az zann; wa maa qataloohu yaqeenaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

ва низ ба он сабаб, ки гуфтанд; Мо Масеҳ — писари Марям -- паёмбари Худоро куштем». Ва ҳол он, ки онон Масеҳро накуштанд ва бар дор накарданд, балки кор барояшон монанд шуд. Албатта онҳо, ки дар бораи ӯ ихтилоф мекарданд, худ дар шакку шубҳа буданд ва ба он яқин надоштанд. Танҳо пайрави гумони худ буданд ва Исоро ба яқин накушта буданд,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

المَسِيح: Масеҳ, яъне тадҳиншуда ё муборак, лақаби Ҳазрати Исо (а).
صَلَبُوهُ: ӯро ба дор овехтанд (салиб карданд).
شُبِّهَ لَهُمْ: ба онҳо шабоҳат дода шуд, яъне кори онҳо ба шубҳа афтод ва шахси дигарро ба ҷои Исо (а) гирифтанд.
اتِّبَاعَ الظَّنِّ: пайравӣ кардан ба гумон ва хаёл, на ба дониши яқинӣ.
يَقِينًا: ба таври қатъӣ ва бешубҳа.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи даъвои ноҳаққи яҳудиён сухан мегӯяд, ки бо тамасхур ва кибр мегуфтанд: «Мо Масеҳ, Исои писари Марям, паёмбари Худоро куштем». Онҳо ин суханонро барои таҳқир ва инкор кардани рисолати ӯ мегуфтанд. Аммо Худованди Мутаъол ин даъвои онҳоро рад мекунад ва мефармояд, ки онҳо на ӯро куштанд ва на ба дор овехтанд, балки кори онҳо ба шубҳа афтод: Худо ба шахси дигаре шабоҳати Исо (а)-ро дод ва онҳо гумон карданд, ки Исо (а)-ро куштаанд. Дар ҳақиқат, онҳо шахси дигарро ба ҷои ӯ гирифтанд ва ба қатл расонданд.

Сипас Худованд мефармояд, ки онҳое, ки дар бораи Исо (а) ихтилоф карданд — яҳудиён ва насрониён — ҳама дар шакку гумон қарор доранд. Онҳо дар ин бора дониши яқинӣ надоранд ва танҳо аз паи гумон мераванд. Ва гумон ҳеҷ гоҳ ҷои ҳақиқатро намегирад. Онҳо ба таври қатъӣ ӯро накуштанд ва на ба дор овехтанд, зеро Худо ӯро ба сӯи Худ баланд бардошт.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръони Карим ҳақиқатро дар бораи паёмбарон равшан баён мекунад ва даъвоҳои ботилро рад менамояд.
Худованд қудрати худро нишон медиҳад, ки метавонад паёмбари худро аз дасти душманон наҷот диҳад ва ба сӯи Худ баланд бардорад.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки аз паи гумон ва хаёл наравем, балки дар бораи ақида ва дини худ дониши яқинӣ ва дуруст пайдо кунем.
Ин оят сабақест барои он ки ба паёмбарони Худо эҳтиром гузорем ва суханони таҳқиромезро дар бораи онҳо нагӯем.
Ин оят боиси тасаллӣ барои муъминон аст, ки Худо ҳамеша ҳомии бандагони солеҳи худ аст ва онҳоро дар вақти душворӣ наҷот медиҳад.
Ин оят моро ба сӯи тафаккур ва тадқиқ дар бораи ҳақиқатҳои динӣ ҳидоят мекунад, то ки аз шубҳа ва гумон дур шавем ва ба яқин ва боварии комил бирасем.

📜 Оят 155-159 — Сураи Ан-Ниса

155فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

Пас ба сабаби паймон шикастанашон ва кофир шуданашон ба оёти Худо ва ба ноҳақ куштани паёмбарон ва ин, ки гуфтанд: «Дилҳои мо бастааст». Худо бар дилҳояшон мӯҳр ниҳодааст ва ғайри андаке имон намеоваранд

156وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٰ مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا

ва низ ба сабаби куфрашон ва он тӯҳмати бузург, ки ба Марям заданд

157وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَٰكِن شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ ۚ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا

158بَل رَّفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا

балки Худованд ӯро ба назди худ боло бурд. ки Худо пирӯзманду ҳаким аст!

159وَإِن مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا

Ва ҳеҷ як аз аҳли китоб нест, магар он ки пеш аз маргаш ба ӯ имон оварад ва Исо дар рӯзи қиёмат ба имонашон гувоҳӣ хоҳад дод

← Оят 156 📖 Ан-Ниса Оят 158 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

157Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 157

Сураи Ан-Ниса Оят 157 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : ва низ ба он сабаб, ки гуфтанд; Мо Масеҳ —…

Сураи Оят 157/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 155–159. Ба Тоҷикӣ: Русский.