سورت نساء — آیت 37

د کلمو معناګانې:

• يَبْخَلُونَ: بخیل والی کوي، له خپل مال څخه د انفاق او لګښت څخه ډډه کوي.
• بِالْبُخْلِ: د بخل او تنګ لاسۍ کولو امر.
• يَكْتُمُونَ: پټول، پټ ساتل.
• فَضْلِهِ: د الله تعالی هغه نعمتونه او ورکړې چې پر بنده یې کړي دي.
• أَعْتَدْنَا: چمتو کړي دي، تیار کړي دي.
• مُهِينًا: سپکاوی کوونکی، رسوا کوونکی.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د هغو کسانو سخت مذمت کړی چې په خپله بخیل دي او نورو ته هم د بخل او تنګ لاسۍ کولو سپارښتنه کوي. دوی هغه نعمتونه چې الله ورکړي دي — لکه مال، علم، عقل او نور څه — پټوي او له نورو سره یې نه شریکوي. دوی نه یوازې دا چې خپله له انفاق څخه ډډه کوي، بلکې نور خلک هم دې ته هڅوي چې بخیل شي او له خپلو سرچینو څخه د نورو په ګټه څه ونه لګوي.

دا کسان د الله تعالی له فضل او رحمت څخه ناشکري کوي او هغه نعمتونه چې الله ورکړي دي، یې پټوي. دا چلند د کفر او ناشکرۍ نښه ده. الله تعالی د داسې کسانو لپاره چمتو کړی دی یو سپکاوی کوونکی او رسوا کوونکی عذاب — هغه عذاب چې په هغه کې به دوی ذلیل او خوار وي.

دا آیت په ځانګړې توګه د هغو کسانو په اړه نازل شوی چې د پیغمبر ﷺ د راتګ په اړه یې پوهه درلوده خو پټه یې کړه، او همدارنګه هغه کسان چې له خپلو مالونو څخه یې د انفاق کولو څخه ډډه کوله او نورو ته یې هم د بخل سپارښتنه کوله.

فایدې:

• بخیل کس نه یوازې د الله له نعمتونو څخه ناشکري کوي، بلکې نورو ته د بخل سپارښتنه کول د ګناه کچه لا پسې لوړوي.
• د الله تعالی نعمتونه باید وکارول شي او له نورو سره شریک شي؛ پټول یې او له انفاق څخه ډډه کول د الله له رحمت څخه لرې والی راولي.
• هغه څوک چې د الله له فضل څخه ناشکري کوي او نورو ته هم د بخل لارښوونه کوي، د الله له عذاب څخه باید ووېرېږي، ځکه چې الله د داسې کسانو لپاره سپکاوی کوونکی عذاب چمتو کړی دی.
• په اسلام کې سخاوت او له نورو سره مرسته کول د ایمان نښه ده، او بخل او تنګ لاسي د کفر او ناشکرۍ له نښو څخه شمېرل کېږي.