Surja En-Nisa — Ajet 61

Kuptimet e fjalëve:

• تَعَالَوْا – Ejani, afrohuni.
• إِلَى مَا أَنزَلَ اللَّهُ – Drejt asaj që e ka shpallur Allahu (Kuranit) për gjykim.
• وَإِلَى الرَّسُولِ – Dhe te i Dërguari (Muhamedi a.s.) për t'u gjykuar sipas sunetit të tij.
• يَصُدُّونَ – Largohen, kthejnë shpinën.
• صُدُودًا – Largim i plotë dhe i theksuar.

Tefsiri i Ajetit:

Kur u thuhet hipokritëve (munafikëve) – atyre që shfaqin besim në publik por e fshehin mosbesimin në zemrat e tyre – "Ejani t'i drejtohemi asaj që Allahu e ka shpallur në Kuran dhe te i Dërguari i Tij, që ai të gjykojë mes jush sipas asaj që i është shpallur atij", ti, o i Dërguar, i sheh ata duke u larguar prej teje me një largim të plotë dhe të theksuar. Ata nuk duan të vijnë te e vërteta, as të pranojnë gjykimin e Kuranit dhe sunetit, sepse kjo do të ekspozonte interesat e tyre të kota dhe dëshirat e tyre të sëmura. Ata parapëlqejnë t'i drejtohen gjykimit të ligjeve të tjera dhe zakoneve të trashëguara, duke u shmangur nga e vërteta me kokëfortësi dhe arrogancë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Thirrja drejt Kuranit dhe Sunetit është thirrje drejt drejtësisë dhe e vërtetës absolute, sepse ato janë burimi i vetëm i udhëzimit të shëndoshë.
2. Shenja më e qartë e hipokrizisë është ikja nga gjykimi i librit të Allahut dhe sunetit të Pejgamberit a.s., dhe kënaqësia me gjykime të tjera që bien ndesh me to.
3. Besimtari i vërtetë dallohet nga gatishmëria e tij për t'iu përgjigjur thirrjes drejt Kuranit dhe Sunetit, pa hezitim apo vonesë, sepse kjo është rruga e shpëtimit në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Ajeti na mëson se dashuria për të vërtetën dhe bindja ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij është çelësi i lumturisë, ndërsa largimi prej saj është shkak i shkatërrimit dhe poshtërimit.