سورت غافر — آیت 15

د معناوو بيان:

• رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ: ډېر لوړ مرتبه، چې د هغه درجې له ټولو مخلوقاتو نه پورته دي.
• ذُو الْعَرْشِ: د عرش څښتن، چې عرش د هغه مخلوق دی او هغه يې خالق او مالک دی.
• يُلْقِي الرُّوحَ: وحي نازلوي، چې د زړونو د ژوند سبب ګرځي، لکه څنګه چې روح د بدن ژوند دی.
• مِنْ أَمْرِهِ: د خپل قضاء او ارادې له مخې.
• يَوْمَ التَّلَاقِ: د قيامت ورځ، چې پخواني او وروستني خلک په کې سره يو ځای کېږي.

د آيت تفسير:

الله تعالی هغه ذات دی چې درجې يې ډېرې لوړې دي او له خپلو مخلوقاتو نه په بشپړه توګه جلا او لوړ دی. هغه د عرش څښتن دی، چې عرش د هغه له لویو مخلوقاتو څخه دی او هغه يې په خپل قدرت سره اداره کوي. د الله له رحمت او فضله دا ده چې خپلو بندګانو ته رسولان رالېږي او پر هغوی وحي نازلوي، چې د دوی د زړونو د ژوند سبب ګرځي. دا وحي د الله له امر او قضاء سره سمه پر هغه چا نازلېږي چې الله يې غوره کړي وي، لکه انبياوو. د دې وحي رالېږلو موخه دا ده چې رسولان خلک د قيامت له ورځې نه ووېروي؛ هغه ورځ چې ټول مخلوقات، لومړي او وروستني، په کې سره راټولېږي او يو بل سره مخ کېږي. دا ورځ د حساب او جزا ورځ ده، چې هر څوک به د خپلو عملونو بدله ویني.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• الله تعالی ډېر لوړ او برتر ذات دی، چې له هر عيب او کمي نه پاک دی، نو بايد يوازې هغه ته عبادت او دعا وکړو.
• د الله رحمت دومره پراخ دی چې خپلو بندګانو ته يې د لارښوونې لپاره رسولان او وحي رالېږلي، چې د دوی د ژوند د ښه والي سبب ګرځي.
• وحي د زړونو ژوند دی؛ لکه څنګه چې روح د بدن ژوند دی، هماغه شان وحي د دين او ايمان ژوند دی.
• د قيامت ورځ حتمي ده او ټول خلک به په کې سره يو ځای کېږي، نو بايد دې ورځې ته چمتو واوسو او د الله له امره نه اطاعت وکړو.
• د الله رسولان او پيغمبران د هغه له غوره شويو بندګانو څخه دي، چې د خلکو د لارښوونې او د عذاب نه د وېرولو لپاره رالېږل شوي دي.