Sura Ghafir — Werset 63

Znaczenie słów:

• يُؤْفَكُ – oznacza „zostaje odwrócony” lub „zostaje odsunięty” od prawdy i właściwej drogi.
• آيَاتِ اللَّهِ – znaki Boga, czyli Jego dowody, argumenty i cuda wskazujące na Jego jedność i moc.
• يَجْحَدُونَ – zaprzeczają, odrzucają z uporem i świadomie, nie uznając ich mimo jasności.

Tafsir (wyjaśnienie):

Tak jak wy, niewierni z plemienia Kurajszytów, odwróciliście się od prawdy i odrzuciliście ją, wybierając fałsz, tak samo Bóg pozostawia w odwróceniu od wiary i od drogi prostej tych, którzy zaprzeczają Jego znakom i dowodom. Ci, którzy nie chcą uznać oczywistych argumentów świadczących o jedności Boga – takich jak stworzenie niebios i ziemi, cuda proroków czy doskonałość objawienia – zostają pozbawieni łaski właściwego zrozumienia i nie mogą odnaleźć drogi do prawdy. Ich serca pozostają zamknięte na światło wiary, a ich umysły błądzą, ponieważ sami wybrali zaprzeczenie zamiast refleksji i pokory wobec znaków Stwórcy. Ten stan dotyczy każdego, kto w jakiejkolwiek epoce i miejscu odrzuca dowody Boga, nie zastanawiając się nad nimi i nie szukając w nich przewodnictwa.

Korzyści płynące z wersetu:

• Ten werset uczy nas, że odrzucenie znaków Boga nie pozostaje bez konsekwencji – prowadzi do duchowego zagubienia i oddalenia od prawdy. Dlatego wierzący powinien zawsze otwierać serce na refleksję nad stworzeniem i objawieniem.
• Pokazuje, że wiara jest łaską od Boga, którą On obdarza tych, którzy szczerze szukają prawdy i nie są uparci w zaprzeczaniu. Zachęca to do pokory i ciągłego proszenia Boga o prowadzenie.
• Przypomina, że znaki Boga są wszędzie wokół nas – w naturze, w naszym życiu i w Koranie – a ich rozważanie jest kluczem do umocnienia wiary i uniknięcia błędu.
• Werset ostrzega przed ślepym naśladowaniem odrzucających prawdę i zachęca do samodzielnego myślenia oraz poszukiwania dowodów, co czyni muzułmanina świadomym i dojrzałym w swojej religii.