Sura Fussilat — Aya 11

Maana za maneno:

• Istawā: Alikusudia na kuelekea kuumba mbingu.
• Dukhān: Moshi (hali ya awali ya mbingu kabla ya kuumbwa).
• I'tiyā: Njini (amri ya kuwepo na kutekeleza).
• Taw'an au Karhan: Kwa hiari au kwa kulazimishwa.
• Tāi'īn: Watiifu, wanyenyekevu kwa amri ya Mwenyezi Mungu.

Ufafanuzi wa Aya:

Baada ya kuumba ardhi na kuweka humo baraka na riziki zake, Mwenyezi Mungu Aliyetukuka alikusudia kuumba mbingu, na wakati huo mbingu ilikuwa moshi (ukungu) usio na umbo bado. Akaziambia mbingu na ardhi kwa amri ya uumbaji: "Njini kwa amri yangu, kwa hiari yenu au kwa kulazimishwa – hakuna njia ya kukwepa." Zikaitikia kwa unyenyekevu na utiifu kamili: "Tumekuja kwa utiifu wa hiari, hatuna mapenzi yanayokinzana na mapenzi Yako." Hii inaonyesha kwamba viumbe vyote vinasikiliza amri ya Mola wao kwa utiifu wa jumla, bila ya kupinga.

Faida Zinazopatikana:

1. Ukuu wa Mwenyezi Mungu na uweza Wake usio na mipaka: Anawaamuru viumbe vikubwa kama mbingu na ardhi, navyo vinatii mara moja – hii inaimarisha Imani ya Muislamu katika Rububiyya (Uola wa Mola) na Uweza Wake.
2. Utiifu wa ulimwengu wote kwa Mwenyezi Mungu unamfundisha Muislamu kuwa mtiifu kwa Mola wake kwa hiari, si kwa kulazimishwa, kama mbingu na ardhi zilivyotii kwa hiari – hivyo ni heshima kwa mwanadamu kuwa mtiifu kwa Mola wake kwa upendo na ridhaa.
3. Aya inathibitisha kwamba Mwenyezi Mungu ndiye Muumba wa kila kitu, na hakuna chochote kinachotokea katika ulimwengu huu isipokuwa kwa amri Yake na mapenzi Yake – hii inamfanya Muislamu awe na tumaini la kwamba Mwenyezi Mungu anayeweza kuumba mbingu na ardhi anaweza pia kumsaidia na kumpa riziki.
4. Inamfundisha Muislamu adabu ya kukubali amri za Mwenyezi Mungu kwa moyo wazi na utiifu, kama walivyofanya mbingu na ardhi, na kuepuka kiburi na ukaidi ambao ni tabia ya wale wanaokataa amri za Mola wao.