Suurah Fussilat — Aayad 11

Macnaha Erayada:

• اسْتَوَى: qasdiyey, u jeestay (si waafaqsan sharafta Ilaahay).
• دُخَان: qiiq/ciir (heerka ugu horreeya ee samada abuurista).
• ائْتِيَا: ka yimaada amarka (ku noqda sidii laydin amray).
• طَوْعًا: ikhtiyaar iyo raalli ahaan.
• كَرْهًا: iyadoo la qasbay ama la ikraahay.
• طَائِعِينَ: addeecayaal, iyagoo raalli ka ah.

Tafsiirka Aayadda:

Ka dib markii Eebbe abuuray dhulka oo uu dhigay waxyaabaha ku jira, wuxuu u jeestay abuurista samada, waxayna ahayd waagaas qiiq/ciir ah (ka hor intaan la hagaajin). Markaas wuxuu ku yidhi samada iyo dhulka: "Kaalaya amarkayga, idinkoo addeecaya si ikhtiyaar ah ama si qasab ah, waxba idinka ma baxsadaan." Labaduba waxay ku jawaabeen: "Waxaan nimid addeecid iyo raalli ahaan, anagoo kuu hogaansamay, wax ikhtiyaar ah oo ka soo horjeeda doonistaada ma lihin." Tani waxay muujinaysaa in dhamaan makhluuqaadka ay u hogaansamaan amarka Eebbe, iyagoo raalli ah ama qasab ah, mana jiro wax ka baxsan doonistiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Wejiga Eebbe ee xoogga iyo awoodda: Aayaddu waxay na baraysaa in Eebbe yahay kan u taliya dhamaan koonka, wax walbana ay u hogaansamaan amarkiisa, sidaas darteed waa inaan isku halleynaa isaga oo kaliya.
2. Hogaansanaanta makhluuqaadka: Samada iyo dhulku waxay u yimaadeen amarka Eebbe si raalli ah, taasoo ina baraysa in aanu nahay kuwo ka mid ah makhluuqaadka Eebbe, waana inaan u hogaansamnaa isaga si raalli iyo ikhtiyaar ah, ma aha qasab.
3. Iimaanka xaqiiqada ah: Aayaddu waxay xoojisaa iimaanka in Eebbe yahay abuuraha wax walba, isagaana maamula koonka, taasoo dadka u dhiirrigelisa inay cibaadada u gaar yeelaan isaga oo kaliya, oo ay iska ilaaliyaan shirkiga.
4. Dhiirrigelinta dadka inay raali ka yimaadaan qadarka Eebbe: Sida samada iyo dhulku ay ugu hogaansameen amarka Eebbe si raalli ah, sidaas oo kale Muslimku waa inuu ku qanco qadarka Eebbe, oo uu raalli ka noqdo waxa Eebbe u qaddaray, maxaa yeelay Eebbe waa kan wax walba ku xikmad iyo caddaalad.