Suurah Ash-Shuuraa — Aayad 20

Macnaha Erayada:

• Harath (حرث): Waa beerta ama waxa la beerto, waxaana laga jeedaa camalka iyo shaqada uu qofku sameeyo si uu u gaaro doonistiisa.
• Nazeed (نزد): Waanu u kordhinaynaa oo u siyaadinaynaa.
• Nuu'tihi (نؤته): Waanu siinaynaa.

Tafsiirka Aayadda:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu caddaynayaa in camalka qofka loo qaybiyo laba nooc oo kala duwan, taasoo ku xidhan ujeedada qofka iyo niyadiisa.

Qofkii doonaya camalka aakhiro, isagoo u camal fala rabitaanka khayrka iyo abaalmarinta Allaah, oo gudanaya xuquuqda Allaah kuna bixiya maalkiisa jidka diinta iyo faafinta Islaamka — kaas Allaah wuxuu u kordhinayaa camalkiisa wanaagsan, isagoo u laab-laabaya abaalmarintiisa, taasoo ah in xasanadda laga siiyo toban la mid ah ilaa toddoba boqol laab, ilaa inta Allaah doono oo ka siyaadsan. Taasina waa fadliga Allaah ee uu siiyo ciddii doonta aakhiro.

Qofkiise doona camalkiisu uu u jeedo oo keliya adduunka, isagoon u niyaysan aakhiro, kaas Allaah wuxuu ka siinayaa qaddarkii loo qoray ee adduunka ah, laakiin kama helayo aakhiro wax abaalmarin ah, maxaa yeelay wuxuu doortay adduunka oo ka tagay aakhiro, mana jiro qayb uu ku leeyahay khayrka aakhiro.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Niyada ayaa ah asalka camalka, qofkii niyadiisa wanaagsan oo doona aakhiro, Allaah wuxuu u siyaadiyaa abaalmarintiisa, qofkiise doona adduunka oo kaliya, wuxuu heli doonaa waxa loo qoray oo keliya.
2. Dhiirigelin ku aaddan Muslimiinta inay camalkooda u niyeeystaan aakhiro, maxaa yeelay abaalmarinta Allaah waa mid aan xad lahayn oo sii kordhaysa.
3. Digtoonaan ku aaddan ka doonista adduunka oo kaliya, maxaa yeelay taa waxay keenaysaa in qofka ka mahrumo aakhiro, taasoo ah khasaaro weyn.
4. Waa caddayn in Allaah yahay kan bixiya risqiga adduunka iyo aakhiro labadaba, isagoo siinaya mid kasta waxa uu doonayo, laakiin fadligiisu wuxuu ku badan yahay kuwa doona aakhiro.