سوره شوری — آیه 31

معانی کلمات:

• بِمُعْجِزِينَ: عاجز کنندگان، کسانی که بتوانند از قدرت خدا بگریزند یا او را ناتوان سازند.
• وَلِیّ: سرپرست و یاوری که کارهای انسان را به عهده گیرد و سودش را برساند.
• نَصِیر: یاریگری که از انسان در برابر سختیها و بلاها دفاع کند.

تفسیر آیه:

ای مردم! شما هرگز نمیتوانید در زمین از چنگال قدرت خداوند بگریزید یا او را ناتوان سازید؛ نه با فرار به گوشهای از زمین، نه با پناه بردن به جایی، و نه با هر وسیلهی دیگری. اگر خداوند اراده کند که شما را مجازات کند یا بلایی بر شما فرو فرستد، هیچ راه گریزی از آن ندارید و هیچ قدرتی نمیتواند شما را از قلمرو فرمانروایی او بیرون ببرد. همچنین برای شما هیچ سرپرست و یاوری جز خداوند وجود ندارد که بتواند کارهایتان را سامان دهد و خیر و منفعتی برایتان فراهم آورد، و هیچ یاریکنندهای نیست که بتواند بلا و عذاب را از شما دور سازد یا در برابر خواست خدا از شما دفاع کند. پس تنها اوست که سود و زیان شما در دست اوست، و باید تنها به او پناه برد و از او یاری جست.

فواید و پیامهای آیه:

1. احساس امنیت در سایهی ایمان: وقتی بدانیم هیچ قدرتی جز خدا نمیتواند به ما آسیب برساند یا از ما دفاع کند، دلمان تنها به او گره میخورد و از هراسِ موجودات دیگر رها میشویم؛ این آرامشی است که تنها مؤمنان آن را درک میکنند.
2. توحید در پناهجویی: این آیه به ما میآموزد که در سختیها و گرفتاریها، تنها به درگاه خداوند دست نیاز برداریم و از غیر او ناامید باشیم؛ چرا که هیچ ولی و نصیری جز او وجود ندارد.
3. مسئولیتپذیری در برابر خدا: آگاهی از اینکه نمیتوانیم از قدرت خدا بگریزیم، ما را به انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب میکند و حس مسئولیت را در برابر فرمانهای الهی در ما زنده میسازد.
4. امید به رحمت الهی: اگرچه هیچ یاوری جز خدا نیست، اما همین خداوند مهربان، خودش ولی و ناصر بندگان مؤمن است؛ پس با توکل بر او، امیدوار باشیم که در همهی حالات، یار و نگهدار ما خواهد بود.