Surah Ash-Shura — Aya 31

Ma’anonin Kalmomi:

• بِمُعْجِزِينَ: waɗanda suka buwaye Allah, ko suka tsere masa, ko suka gagara shi.
• وَلِيٍّ: aboki ko mai taimako wanda ke kula da al’amurranku.
• نَصِيرٍ: mai taimako wanda ke kare ku daga cutarwa.

Tafsirin Ayar:

Ya ku mutane! Ba ku masu iya tserewa wa Allah ba a cikin ƙasa, ko ku buwaye shi, ko ku gagara shi duk inda kuka kasance. Idan ya so ya hukunta ku, ba ku da wata hanya ta kuɓuta daga gare shi. Kuma ba ku da, ban da Allah, wani waliyyi wanda zai iya kula da al’amurranku ya kawo muku amfani, ko wani mataimaki wanda zai iya taimaka muku ya kare ku daga cutarwa ko ya tunkuɗa muku azaba idan Allah ya so ya same ku da ita. Don haka, ku dogara ga Allah kaɗai, ku nemi taimakonsa, ku koma gare shi.

Fa’idodin Darasin Ayar:

1. Tabbatar da cewa Allah yana da iko a kan kome, kuma babu wani halitta da zai iya tserewa masa ko buwaye shi.
2. Ƙarfafa imani da cewa dukan al’amurra suna hannun Allah ne kaɗai, don haka babu buƙatar jin tsoron kowa face Shi.
3. Nuna cewa komai girman mutum da ƙarfinsa, ba shi da wani abin dogaro sai Allah, wanda hakan ke sa mutum ya kasance mai tawali’u da kaskantar da kai ga Allah.
4. Ƙarfafa bege da dogaro ga Allah a cikin kowane hali, domin Shi ne kaɗai waliyyi da mataimaki na gaskiya.