زخرف سۈرىسى — ئايەت 38

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ: كۈن چىقىش ۋە كۈن پېتىش ئارىسىدىكى مۇساپە، يەنى شەرق بىلەن غەربنىڭ ئارىلىقى. بۇ يەردە ئىنتايىن يىراق مۇساپە كۆزدە تۇتۇلغان.
• الْقَرِينُ: ھەمراھ، يولداش. بۇ يەردە ئىنسانغا ھەمراھ بولغان شەيتان كۆزدە تۇتۇلغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆزىنىڭ زىكرىدىن يۈز ئۆرۈگەن كىشىنىڭ ئاخىرەتتىكى ھالىنى بايان قىلىدۇ. ئۇ كىشى قىيامەت كۈنى ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىغا كەلگەندە، دۇنيادا ئۆزىگە ھەمراھ بولغان شەيتاننى كۆرۈپ، قاتتىق پۇشايمان چېكىپ: «ئاھ، كاشكى مەن بىلەن سەن ئارىسىدا كۈن چىقىش بىلەن كۈن پېتىشنىڭ ئارىلىقىدەك يىراقلىق بولسا ئىدى!» دەيدۇ. ئۇ شەيتاننىڭ دۇنيادا ئۆزىنى ئازدۇرۇپ، گۇناھقا باشلىغانلىقىنى، ئاخىرەتتە ئۆزىنى ئوتقا ئېلىپ بارىدىغانلىقىنى ئەمدى چۈشىنىپ يېتىدۇ. شۇڭا ئۇ شەيتاننى «قانداقمۇ يامان ھەمراھ!» دەپ ئەيىبلەيدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيادا كىم بىلەن ھەمراھ بولۇشىمىز، كىمنىڭ سۆزىگە قۇلاق سېلىشىمىز بەك مۇھىم. شەيتان ۋە ئۇنىڭ تەۋەلىرى بىزنى ھەمىشە يامانلىققا، گۇناھقا ۋە ئاللاھنى ئەسلىمەسلىككە باشلايدۇ. ئەمما ئاللاھنى ئەسلىگەن، ئۇنىڭ زىكرىنى داۋاملاشتۇرغان كىشىلەر شەيتاننىڭ تۇزىقىدىن ساقلىنىپ، ئاخىرەتتە پۇشايمان چەكمەيدۇ. پەرۋەردىگارىمىز بىزنى ياخشى ھەمراھلار بىلەن بىرگە قىلىپ، شەيتاننىڭ شەررىدىن ساقلىسۇن. بىز ھەر ۋاقىت ئاللاھنى ئەسلىشىمىز، ئۇنىڭ كەلامىنى ئوقۇشىمىز ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشىمىز كېرەك. شۇنداق قىلساق، ئاخىرەتتە نادامەت چەكمەيمىز، بەلكى جەننەتتە خۇشال بولىمىز.