ซูเราะฮฺ อัซ-ซุครุฟ — อายะฮฺ 39

คำสำคัญที่ควรอธิบาย:

• إِذ ظَّلَمْتُمْ = ขณะที่พวกเจ้าได้อธรรมต่อตนเอง ด้วยการตั้งภาคีและทำบาปในโลกดุนยา
• مُشْتَرِكُونَ = ผู้ร่วมกัน (ในการถูกลงโทษ) หมายถึง การมีส่วนร่วมในไฟนรกร่วมกับบรรดาเจ้านายหรือเหล่าภาคีที่พวกเขาเคารพบูชา

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตรัสแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและผู้ที่หันเหจากพระองค์ในวันกิยามะฮ์ว่า การที่พวกเจ้าต่างมีส่วนร่วมในการถูกลงโทษร่วมกับบรรดาภาคีที่พวกเขาเคารพบูชาในโลกดุนยานั้น จะไม่เป็นประโยชน์อันใดแก่พวกเจ้าในวันนี้เลย เนื่องจากพวกเจ้าได้อธรรมต่อตนเองด้วยการตั้งภาคีและทำความชั่วในโลกดุนยา การที่ทุกคนจะได้รับโทษร่วมกันนั้นไม่ได้หมายความว่าโทษจะถูกแบ่งเบาหรือลดน้อยลง แต่ละคนจะได้รับโทษอย่างเต็มที่ตามการกระทำของตน เช่นเดียวกับที่พวกเขาได้ร่วมกันในการทำชิริกและความชั่วนั้นเอง

การที่พวกเขาต่างก็ถูกลงโทษพร้อมกันนั้น ไม่ได้ทำให้ความทุกข์ทรมานลดลงแม้แต่น้อย เพราะไฟนรกนั้นกว้างใหญ่และเพียงพอสำหรับทุกคน ไม่มีการแบ่งปันความเจ็บปวดหรือการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ทุกคนจะได้รับส่วนแบ่งอันเต็มเปี่ยมของการลงโทษตามความผิดของตน

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ – ทุกคนจะได้รับการตอบแทนตามการกระทำของตนอย่างครบถ้วน ไม่มีการโยนความผิดหรือแบ่งเบาภาระให้ผู้อื่น การลงโทษในวันปรโลกนั้นยุติธรรมอย่างยิ่ง
2. การตั้งภาคีคือความอธรรมที่ยิ่งใหญ่ – การทำชิริกต่ออัลลอฮ์เป็นการอธรรมต่อตนเองอย่างมหันต์ เพราะมันนำไปสู่ความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. การมีเพื่อนหรือบริวารที่ชั่วนั้นไม่ช่วยเหลืออะไร – ในวันกิยามะฮ์ บรรดาผู้นำทางความชั่วและผู้ตามจะไม่สามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ แม้จะร่วมทุกข์ร่วมภัยในนรกด้วยกันก็ตาม
4. การเตือนให้กลับตัวก่อนสายเกินไป – อายะฮ์นี้เป็นการเตือนสติแก่มนุษย์ให้รีบกลับเนื้อกลับตัวและละทิ้งการตั้งภาคีและการทำบาปก่อนที่วันนั้นจะมาถึง ซึ่งเมื่อถึงวันนั้นแล้ว การเสียใจและการสำนึกผิดจะไม่เกิดประโยชน์อีกต่อไป
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่เปิดโอกาสให้มนุษย์ – การที่อัลลอฮ์ทรงบอกเล่าเรื่องราวของชาวนรกไว้ในคัมภีร์อัลกุรอานนั้น เป็นความเมตตาที่ทรงเปิดโอกาสให้มนุษย์ได้เรียนรู้และหลีกเลี่ยงหนทางแห่งความหายนะ เพื่อจะได้ไม่ต้องประสบกับชะตากรรมเช่นนั้น