Surah Az-Zukhruf — Talata 59

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ʿAbd: Alipin o lingkod ni Allah.
• Anʿamnā ʿalayh: Ipinagkaloob Namin sa kanya ang biyaya ng pagka-propeta.
• Mathalan: Isang tanda o aral (isang patunay ng kapangyarihan ni Allah).
• Li Banī Isrāʾīl: Para sa mga anak ni Israel (mga Hudyo).

Paliwanag ng Talata:

Si ʿĪsā (Hesus) na anak ni Maryam ay walang iba kundi isang alipin ni Allah na binigyan Namin ng biyaya ng pagka-propeta at mensahe. Hindi siya diyos o anak ng Diyos, bagkus siya ay isang nilikha na nasa ilalim ng kapangyarihan ni Allah. Ginawa Namin siyang isang tanda at aral para sa mga anak ni Israel, upang sa pamamagitan ng kanyang mahimalang paglikha—na isinilang nang walang ama—ay mapatunayan nila ang ganap na kapangyarihan ni Allah. Sapagkat kung paanong nilikha ni Allah si Adan nang walang ama o ina, gayundin ang paglikha kay ʿĪsā nang walang ama ay isang malinaw na patunay na si Allah ay may kakayahan sa lahat ng bagay. Kaya hindi nararapat na iangat si ʿĪsā sa antas ng pagka-Diyos; siya ay isang lingkod lamang na pinarangalan ng Allah, at ang kanyang kalagayan ay isang aral tungkol sa kadakilaan ng Lumikha.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang tunay na karangalan ng isang tao ay hindi sa pag-aangkin ng pagka-Diyos, kundi sa pagiging matapat na lingkod ni Allah at sa pagtanggap ng Kanyang mga biyaya nang may kapakumbabaan.
2. Ang mga himala ni ʿĪsā—gaya ng kanyang kapanganakan nang walang ama—ay hindi patunay na siya ay diyos, kundi patunay ng walang limitasyong kapangyarihan ni Allah na lumikha ayon sa Kanyang nais.
3. Ang Islam ay nagtuturo ng paggalang sa lahat ng mga propeta, kabilang si ʿĪsā, nang hindi sila inilalagay sa posisyon ng pagsamba; ito ay isang panawagan sa dalisay na pananampalataya sa nag-iisang Diyos.
4. Ang pag-iisip tungkol sa paglikha—tulad ng pagkabuo ng tao—ay nagbubukas ng puso sa pagkilala sa kapangyarihan ng Allah at nagpapalalim ng pagmamahal sa Kanya, na siyang tunay na layunin ng Qur’an.