ซูเราะฮฺ อัซ-ซุครุฟ — อายะฮฺ 59

คำอธิบายคำศัพท์:

• อับดุน (عَبْدٌ) หมายถึง บ่าวผู้รับใช้ของอัลลอฮ์
• อันอัมนา (أَنْعَمْنَا) หมายถึง เราได้ให้ความโปรดปราน
• มะษะลัน (مَثَلًا) หมายถึง แบบอย่างหรือสัญญาณที่ใช้เปรียบเทียบ

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงท่านนบีอีซา อะลัยฮิสสลาม เพื่อตอบโต้ผู้ที่กล่าวอ้างว่าท่านเป็นพระเจ้าหรือเป็นบุตรของพระเจ้า อัลลอฮ์ทรงชี้แจงว่าท่านอีซามิได้เป็นอื่นใดนอกจากเป็นบ่าวผู้รับใช้ของอัลลอฮ์ผู้ทรงอภิบาลแห่งสากลโลก ท่านมิได้มีสถานะเป็นพระเจ้าแต่อย่างใด แต่ทว่าอัลลอฮ์ทรงโปรดปรานท่านด้วยการประทานความเป็นนบีและการเป็นศาสนทูต และทรงทำให้ท่านเป็นแบบอย่างและสัญญาณอันยิ่งใหญ่แก่วงศ์วานอิสรออีล เพื่อให้พวกเขาได้เห็นถึงอานุภาพของอัลลอฮ์ในการสร้างมนุษย์โดยไม่มีบิดา เช่นเดียวกับการสร้างท่านอาดัมจากดินโดยไม่มีบิดามารดา ทั้งนี้เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าแท้จริงอัลลอฮ์ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง และการที่ท่านอีซาถือกำเนิดโดยไม่มีบิดานั้นมิได้เป็นหลักฐานว่าท่านเป็นพระเจ้า หากแต่เป็นสัญญาณแห่งอานุภาพของพระผู้สร้างเพียงผู้เดียว

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การให้เกียรติและการยกย่องบุคคลใดบุคคลหนึ่งอย่างเกินขอบเขตจนถึงขั้นยกฐานะขึ้นเป็นพระเจ้านั้นเป็นการผิดหลักการศรัทธา แม้แต่ท่านนบีอีซาซึ่งเป็นนบีผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังเป็นเพียงบ่าวของอัลลอฮ์
2. การที่อัลลอฮ์ทรงสร้างสิ่งใดก็ตามด้วยวิธีที่แปลกประหลาดนั้นมิได้หมายความว่าสิ่งนั้นจะมีสถานะเป็นพระเจ้า แต่ทั้งหมดล้วนเป็นหลักฐานยืนยันถึงพระอานุภาพอันไร้ขีดจำกัดของพระองค์
3. อิสลามสอนให้เรารักและให้เกียรติท่านนบีอีซาและมารดาของท่านคือท่านหญิงมัรยัมในฐานะที่นบีมุฮัมมัดได้สอนไว้ โดยไม่มีการบูชาหรือยกย่องจนเกินขอบเขต
4. การที่อัลลอฮ์ทรงเลือกสรรบ่าวบางคนให้ได้รับความโปรดปรานเป็นพิเศษนั้น เป็นพระเมตตาจากพระองค์ และเราควรสำนึกในบุญคุณของพระองค์อยู่เสมอ