Surah Az-Zukhruf — Talata 9

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Al-ʿAzīz (الْعَزِيزُ): Ang Makapangyarihan na hindi kayang talunin ng sinuman, ang Naghahari sa lahat ng Kanyang mga nilikha.
• Al-ʿAlīm (الْعَلِيمُ): Ang Ganap na Maalam, na ang Kanyang kaalaman ay sumasaklaw sa lahat ng bagay, malaki man o maliit, lihim man o hayag.

Paliwanag ng Talata:

O Muhammad, kung tatanungin mo ang mga mapagsamba-sa-diyos-diyosan mula sa iyong mga kababayan — ang mga nagtatakwil sa mensahe ng pagkakaisa ng Diyos — kung sino ang lumikha ng mga kalangitan at ng lupa, sasagot sila nang walang pag-aalinlangan: "Ang Makapangyarihan (Al-ʿAzīz) na hindi nagagapi ng anuman, at ang Ganap na Maalam (Al-ʿAlīm) na walang anumang nakatatakas sa Kanyang kaalaman ang lumikha sa mga ito." Sa kabila ng kanilang pagkilala na ang Diyos ang lumikha ng mga kalangitan at lupa, sila pa rin ay sumasamba sa mga imahen at mga diyus-diyosan, at itinuturing nila ang mga ito bilang mga diyos na dapat nilang sambahin. Ito ay isang malinaw na pagkakasalungatan — paanong ang isang tao ay kikilala na ang Diyos ang tanging lumikha ng mga kalangitan at lupa, at pagkatapos ay sasamba siya sa mga nilikha lamang at hindi sa Lumikha?

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang pagkilala ng mga mapagsamba-sa-diyos-diyosan na ang Diyos ang lumikha ng mga kalangitan at lupa ay isang patunay na ang kanilang pagsamba sa mga imahen ay walang batayan, sapagkat ang mga imahen ay hindi lumikha ng anuman.
2. Ang talatang ito ay nagpapakita ng katarungan ng Diyos sa Kanyang mga nilikha — hindi Niya pinababayaan ang sinuman nang walang katwiran, at ang Kanyang kapangyarihan at kaalaman ay ganap, kaya nararapat lamang na sambahin Siya nang nag-iisa.
3. Ang pagtatanong ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa mga tao ay isang paraan ng pagpapaalala at pagpapatunay sa kanila ng kanilang sariling pagkilala, upang sila ay magising mula sa kanilang kamalian at bumalik sa tamang pananampalataya.
4. Ang pagkakaisa ng Diyos sa paglikha ay dapat mag-akay sa pagkakaisa ng pagsamba — kung ang Diyos ang lumikha ng lahat, Siya lamang ang karapat-dapat sambahin, at ito ang diwa ng Islam: ang dalisay na pagsamba sa Diyos lamang, na siyang susi sa kaligayahan sa mundo at sa kabilang buhay.