Сураи Аз-Зухруф — Оят 9

1. Маънои калимаҳо:

• وَلَئِن سَأَلْتَهُم: Ва агар бипурсӣ аз онҳо.
• مَّنْ خَلَقَ: Кист, ки офаридааст?
• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ: Осмонҳо ва заминро.
• لَيَقُولُنَّ: Ҳатман хоҳанд гуфт.
• خَلَقَهُنَّ: Онҳоро офаридааст.
• الْعَزِيزُ: Ғолиби тавоно, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад.
• الْعَلِيمُ: Донои ҳама чиз, ки ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест.

1. Тафсири оят:

Агар ту — эй Паёмбар — аз ин мушрикон бипурсӣ, ки осмонҳо ва заминро кӣ офаридааст, онҳо дар ҷавоб хоҳанд гуфт: онҳоро Худованди Ғолиби Тавоно ва Донои ҳама чиз офаридааст. Яъне, онҳо худ эътироф мекунанд, ки Офаридгори осмонҳо ва замин Худованди ягона аст, ки бар ҳама чиз тавоност ва аз ҳама чиз огоҳ аст. Ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон намемонад ва ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад. Аммо бо вуҷуди ин эътироф, онҳо боз ҳам бутҳоро парастиш мекунанд ва онҳоро худои худ мехонанд. Ин оят нишон медиҳад, ки онҳо дар ақидаи худ мутаноқиз буданд: аз як тараф Офаридгорро мешинохтанд, аз тарафи дигар ба Ӯ ширк меоварданд.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят далели равшани ягонагии Худованд дар офариниш аст. Ҳатто мушрикон низ ин ҳақиқатро эътироф мекарданд.
• Оят моро водор мекунад, ки андеша кунем: агар Офаридгор танҳо Худост, пас ибодат низ бояд танҳо ба Ӯ бошад.
• Номи «Ал-Азиз» ва «Ал-Алим» моро меомӯзад, ки Худованд ҳам тавонои мутлақ аст ва ҳам донои ҳама чиз. Пас, бояд танҳо ба Ӯ таваккул кунем ва аз Ӯ битарсем.
• Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки ширк ва бутпарастӣ ақидаи беасос аст, зеро худи мушрикон эътироф мекарданд, ки Офаридгор Худованди ягона аст.
• Оят моро ба сӯи тавҳид ва ихлос дар ибодат ҳидоят мекунад ва меомӯзад, ки эътирофи забонӣ кофӣ нест, балки амал низ бояд мувофиқи он бошад.