Ад-Духан сүресі — Аят 57

1. Сөздердің мағынасы:

• فَضْلًا — кеңшілік, рақым, лұтф; яғни Алланың ерекше мейірімі мен сыйы.
• مِّن رَّبِّكَ — Раббыңнан, яғни Алла Тағаладан.
• الْفَوْزُ — жеңіс, құтылу, мұратқа жету, сәттілік.
• الْعَظِيمُ — ұлы, зор, асқан.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Алланың тақуа құлдарына берген ұлы сыйын баяндайды. Олар жәннатқа кіргізіліп, тозақ азабынан құтқарылады. Бұл — олардың өз еңбегінің ғана жемісі емес, ең алдымен Алла Тағаланың шексіз кеңшілігі мен рақымының көрінісі. Яғни, бұл сый Раббыңның ерекше лұтфы ретінде беріледі.

Ал осы аталған нәрсе — жәннатқа кіру және тозақтан құтылу — нағыз ұлы жеңіс, одан асқан бақыт жоқ. Бұл — адам баласы қол жеткізе алатын ең үлкен мұрат, ең зор сәттілік. Оған тең келетін ешбір жеңіс жоқ.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Алланың рақымы мен кеңшілігі — мүміннің ең үлкен үміті. Адам өз амалымен ғана емес, Алланың лұтфымен жәннатқа кіреді.
• Тақуалық — жәннатқа және тозақтан құтылуға апарар жол. Бұл аят мүміндерді тақуалыққа ынталандырады.
• Нағыз ұлы жеңіс — дүниелік табыс емес, иманмен өмір сүріп, ақыретте жәннатқа жету. Бұл ой адамды дүниенің өтпелі ләззаттарына алданбауға тәрбиелейді.
• Аят жүректі жұмсартып, Аллаға деген сүйіспеншілік пен үмітті арттырады. Әрбір мүмін осы ұлы сыйға ұмтылып, Алланың разылығын іздеуге шақырылады.
• Құранның әрбір сөзі — адамзатқа берілген нұр мен нұсқаулық. Осы аят арқылы адам баласы өзінің нағыз мақсатын — Алланың разылығын және мәңгілік бақытты — ұғынады.