سوره مائده — آیه 115

معانی کلمات:

• مُنَزِّلُهَا: فرودآورنده آن (مائده) هستم.
• یَکْفُرْ: کفر ورزد، انکار کند.
• أُعَذِّبُهُ: او را عذاب میکنم.
• الْعَالَمِینَ: جهانیان، همه آفریدگان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در پاسخ به دعای حضرت عیسی علیهالسلام فرمود: من این مائده (سفره غذا) را بر شما نازل خواهم کرد. اما پس از نزول آن، هر کس از شما کفر ورزد و وحدانیت مرا انکار کند یا نبوت عیسی علیهالسلام را نپذیرد، او را چنان عذابی خواهم کرد که هیچیک از جهانیان را بدان عذاب نکردهام. این عذاب ویژه به دلیل آن است که چنین شخصی با دیدن معجزهای آشکار و بینهایت روشن، باز هم راه کفر و انکار را برگزیند؛ بنابراین کفر او از روی عناد و لجاجت است و نه نادانی. خداوند به وعده خود وفا کرد و مائده را بر آنان نازل نمود، و این خود نشانهای از قدرت و رحمت الهی بود.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند دعای بندگان صالح خود را اجابت میکند و به آنها پاداش ایمان و اخلاص را میدهد.
• نزول مائده، نمادی از رحمت گسترده الهی است که نیازهای مادی و معنوی بندگان را در نظر دارد.
• هشدار جدی درباره سوءاستفاده از نعمتهای الهی و کفران آنها؛ کسی که پس از دیدن معجزات روشن، باز هم کفر ورزد، سزاوار سختترین عذاب است.
• این آیه مسلمانان را ترغیب میکند که شکرگزار نعمتهای الهی باشند و از نعمت ایمان و هدایت بهخوبی محافظت کنند، زیرا نعمتهای الهی امانتهایی هستند که کفران آنها عواقب سنگینی به دنبال دارد.
• همچنین نشان میدهد که خداوند در عین رحمت و مهربانی، در برابر کفر و عناد، عدالت و شدت خود را اعمال میکند تا عدالت الهی برقرار بماند.