Сураи Аль-Маида Оят 118 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар ононро азоб кунӣ, бандагони Ту ҳастанд ва агар ононро…

Аль-Маида · 118/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ۝١١٨

🔤 Transliteration

In tu`azzibhum fa innahum ibaaduka wa in taghfir lahum fa innaka Antal `Azzezul Hakeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар ононро азоб кунӣ, бандагони Ту ҳастанд ва агар ононро биёмурзӣ, Ту пирӯзманду ҳакимӣ!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

تُعَذِّبْهُمْ: азоб кунӣ онҳоро.
عِبَادُكَ: бандагони Ту.
تَغْفِرْ لَهُمْ: бибахшӣ онҳоро.
الْعَزِيزُ: Ғолибе, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад.
الْحَكِيمُ: Ҳакимоне, ки дар тамоми корҳояш ҳикмат ва дониш аст.

Тафсири оят:

Ин оят қисмате аз суханони Ҳазрати Исо (алайҳис-салом) аст, ки дар рӯзи қиёмат ба Худованди Мутаъол рӯ меоварад. Ӯ мегӯяд: «Агар Ту онҳоро азоб кунӣ, пас онҳо бандагони Ту ҳастанд ва Ту ҳақ дореш, ки дар бораи онҳо ҳар чӣ хоҳӣ, ҳукм кунӣ; зеро онҳо махлуқи Ту ва дар дасти қудрати Ту мебошанд. Ва агар онҳоро бибахшӣ, пас Ту Ғолиби Ҳакимӣ ҳастӣ, ки ҳеҷ кас бар Ту ғолиб намешавад ва дар ҳар кори Ту ҳикмат ва адолат вуҷуд дорад».

Дар ин оят ишора ба он аст, ки Ҳазрати Исо (алайҳис-салом) ҳеҷ гуна ихтиёре дар бораи азоб ё бахшиши мардум надорад ва тамоми корҳо ба Худованди Мутаъол вогузор аст. Агар Ӯ азоб кунад, ин адолати Ӯст, ва агар бибахшад, ин фазлу раҳмати Ӯст. Ҳамчунин дар ин оят таъкид шудааст, ки Худованд дар ҳар ҳолат Ғолиб ва Ҳаким аст; яъне ҳеҷ кас наметавонад бар иродаи Ӯ таъсир гузорад ва ҳар ҳукме, ки Ӯ медиҳад, аз рӯи ҳикмат ва адолат аст.

Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамаи корҳо ба дасти Худованд аст ва Ӯ дар ҳар ҳолат бо адолат ва ҳикмат амал мекунад. Ҳамчунин ин оят ба мо нишон медиҳад, ки бандагони Худо бояд ҳамеша ба Ӯ таваккул кунанд ва аз Ӯ битарсанд, зеро Ӯ ҳам Ғолиб аст ва ҳам Ҳаким.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

Таслим ба ҳукми Худованд: Ҳар банда бояд бидонад, ки ҳамаи корҳо ба дасти Худованд аст ва Ӯ ҳар чӣ хоҳад, мекунад. Ин боиси оромиши дил ва таваккул ба Худованд мегардад.
Умед ба раҳмати Худованд: Ҳатто агар банда гуноҳкор бошад ҳам, бояд ба раҳмати Худованд умедвор бошад, зеро Ӯ Ғолиб ва Ҳаким аст ва метавонад бибахшад.
Дарки адолати Худованд: Худованд дар ҳар ҳолат адолат мекунад; агар азоб кунад, аз рӯи адолат аст, ва агар бибахшад, аз рӯи фазл ва раҳмат аст.
Ҳикмати Худованд: Ҳамаи корҳои Худованд аз рӯи ҳикмат аст, ҳатто агар мо ҳикмати онро нафаҳмем. Ин боиси он мегардад, ки мо ба Худованд боварӣ дошта бошем ва ба Ӯ таваккул кунем.
Қудрати Худованд: Худованд Ғолиб аст ва ҳеҷ кас наметавонад бар иродаи Ӯ таъсир гузорад. Ин боиси он мегардад, ки мо танҳо ба Ӯ таваккул кунем ва аз Ӯ ёрӣ пурсем.

Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша ба Худованд таваккул кунем, ба раҳмати Ӯ умедвор бошем ва бидонем, ки Ӯ дар ҳар ҳолат Ғолиб ва Ҳаким аст. Ин боиси қавӣ шудани имон ва муҳаббат ба Худованд мегардад.

📜 Оят 116-120 — Сураи Аль-Маида

116وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

Ва он гоҳ ки Худо ба Исо бинни Марям гуфт: «Оё ту ба мардум гуфтӣ, ки марову модарамро ғайри Оллоҳ ба худоӣ гиред?» Гуфт: «Ба покӣ ёд мекунам Туро. Насазад маро, ки чизе гӯям, ки шоистаи он набошам. Агар ман чунин гуфта будам, Ту худ медоннстӣ, зеро ба он чӣ дар замири ман мегузарад, доноӣ ва ман аз он чӣ дар зоти Туст, бехабарам. Зеро Ту донотарини касон ба ғайб ҳастӣ!

117مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

Ман ба онон ҷуз он чӣ Ту фармонам дода будӣ, нагуфтам. Гуфтам, ки Оллоҳ — Парвардигори маро ва Парвардигори худро бипарастед. Ва ман то дар миёнашон будам, нигаҳбони ақидаашон будам ва чун маро миронидӣ, Ту худ нигаҳбони акидаташон гаштӣ. Ва Ту бар ҳар чизе огоҳӣ.

118إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Агар ононро азоб кунӣ, бандагони Ту ҳастанд ва агар ононро биёмурзӣ, Ту пирӯзманду ҳакимӣ!»

119قَالَ اللَّهُ هَٰذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Худо гуфт: «Ин рӯзест, ки ростгуёнро ростии гуфторашон нафъ диҳад. Аз они онҳост биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист. Ҳамеша дар он ҷовидон хоҳанд буд». Худо аз онҳо хушнуд аст ва онон низ аз Худо хушнуданд. Ва ин комёбии бузургест!

120لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Аз они Худ ост фармонравоии осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Ва Ӯ ба ҳар коре тавоност!

← Оят 117 📖 Аль-Маида Оят 119 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

118Оят

Тарҷума — Аль-Маида 118

Сураи Аль-Маида Оят 118 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар ононро азоб кунӣ, бандагони Ту ҳастанд ва агар ононро…

Сураи Оят 118/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 116–120. Ба Тоҷикӣ: Русский.