Сураи Аль-Маида Оят 117 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ман ба онон ҷуз он чӣ Ту фармонам дода будӣ,…

Аль-Маида · 117/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ۝١١٧

🔤 Transliteration

Maa qultu lahum illaa maaa amartanee bihee ani`budul laaha Rabbeee wa Rabbakum; wa kuntu `alaihim shaheedam maa dumtu feehim falammaa tawaffaitanee kunta Antar Raqeeba `alaihim; wa Anta `alaa kulli shai`in Shaheed

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ман ба онон ҷуз он чӣ Ту фармонам дода будӣ, нагуфтам. Гуфтам, ки Оллоҳ — Парвардигори маро ва Парвардигори худро бипарастед. Ва ман то дар миёнашон будам, нигаҳбони ақидаашон будам ва чун маро миронидӣ, Ту худ нигаҳбони акидаташон гаштӣ. Ва Ту бар ҳар чизе огоҳӣ.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «شَهِيدًا»: нозир ва гувоҳ бар аъмолу гуфтори онҳо.

— «تَوَفَّيْتَنِي»: маро аз замин бардоштӣ ва ба осмон зинда боло бурдӣ, яъне муддати будубошам дар байни мардум ба поён расид.

— «الرَّقِيبَ»: нигаҳбон ва назораткунандаи аъмоли онҳо.

Тафсири оят:

Ҳазрати Исо (алайҳис-салом) дар рӯзи қиёмат ба Парвардигори худ мегӯяд: «Ман ба мардум ҳеҷ чизе нагуфтам, ҷуз он чизе ки Ту ба ман фармон додӣ, яъне онҳоро ба ягонагии Ту ва ибодати холис барои Ту даъват кардам. Ту Парвардигори ман ва Парвардигори онҳо ҳастӣ. То замоне ки дар байни онҳо будам, бар гуфтору кирдори онҳо нозир ва гувоҳ будам ва онҳоро аз куфру гумроҳӣ бозмедоштам. Пас чун муддати будубошам дар байни онҳо ба поён расид ва маро ба сӯи худ ба осмон бардоштӣ, дигар Ту худ нигаҳбони аъмоли онҳо шудӣ ва бар ҳама чиз гувоҳӣ. Ҳеҷ чиз аз Ту пинҳон нест: на он чизе ки ман ба онҳо гуфтам ва на он чизе ки онҳо пас аз ман гуфтанд ва карданд. Ту бар ҳама чиз огоҳ ва гувоҳӣ, дар замину осмон ҳеҷ чиз аз дониши Ту пинҳон намемонад.»

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки паёмбар ва даъватгар танҳо бояд он чизеро бигӯяд, ки Худованд ба ӯ фармон додааст, на аз худ чизе нагӯяд ва на кам гузорад.

— Исо (алайҳис-салом) худро бандаи Худо ва паёмбари ӯ медонад ва ба ягонагии Худо даъват мекунад; ин далели равшани он аст, ки ӯ ҳеҷ гоҳ даъвои худоӣ накардааст.

— Ҳамаи корҳои бандагон зери назорати Худованд аст; ӯ бар ҳар гуфтору кирдор гувоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад.

— Ин оят моро ба муроқиба ва тақво тарғиб мекунад: инсон бояд донад, ки ҳамеша дар назди Худои нозир аст ва амалҳояш сабт мешаванд.

— Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки масъулияти даъват ва таблиғ то замоне аст, ки инсон дар байни мардум аст; натиҷа ва ҳидоят дар дасти Худованд аст ва Ӯ бар ҳама чиз қодир ва огоҳ аст.

— Ин оят дили инсонро ба таваккул ва таслим ба Худованд наздик мекунад ва меомӯзад, ки ҳамаи умур ба Ӯ супорида шавад, зеро Ӯ беҳтарин нигаҳбон ва гувоҳ аст.

📜 Оят 115-119 — Сураи Аль-Маида

115قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ

Худо гуфт: «Ман он дастархонро барои шумо мефиристам, вале ҳар кӣ аз шумо аз он пас кофир шавад, чунон азобаш мекунам, ки ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳонро ончунон азоб накарда бошам».

116وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

Ва он гоҳ ки Худо ба Исо бинни Марям гуфт: «Оё ту ба мардум гуфтӣ, ки марову модарамро ғайри Оллоҳ ба худоӣ гиред?» Гуфт: «Ба покӣ ёд мекунам Туро. Насазад маро, ки чизе гӯям, ки шоистаи он набошам. Агар ман чунин гуфта будам, Ту худ медоннстӣ, зеро ба он чӣ дар замири ман мегузарад, доноӣ ва ман аз он чӣ дар зоти Туст, бехабарам. Зеро Ту донотарини касон ба ғайб ҳастӣ!

117مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

118إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Агар ононро азоб кунӣ, бандагони Ту ҳастанд ва агар ононро биёмурзӣ, Ту пирӯзманду ҳакимӣ!»

119قَالَ اللَّهُ هَٰذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Худо гуфт: «Ин рӯзест, ки ростгуёнро ростии гуфторашон нафъ диҳад. Аз они онҳост биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист. Ҳамеша дар он ҷовидон хоҳанд буд». Худо аз онҳо хушнуд аст ва онон низ аз Худо хушнуданд. Ва ин комёбии бузургест!

← Оят 116 📖 Аль-Маида Оят 118 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

117Оят

Тарҷума — Аль-Маида 117

Сураи Аль-Маида Оят 117 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ман ба онон ҷуз он чӣ Ту фармонам дода будӣ,…

Сураи Оят 117/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 115–119. Ба Тоҷикӣ: Русский.