Sure Mâide — Ayet 118

Kelime Anlamları:

• İn tuazzibhüm: Eğer onlara azap edersen
• Feinnehüm ibâdük: Şüphesiz onlar Senin kullarındır
• Ve in tağfir lehüm: Ve eğer onları bağışlarsan
• Feinneke entel azîzül hakîm: Muhakkak ki Sen Azîz (mutlak galip) ve Hakîm (her işi hikmetli) olansın

Tefsir:

Bu mübarek âyet, Hz. İsa (a.s.)'ın kıyamet gününde ümmeti için yaptığı duanın en dokunaklı ve en derin kısmıdır. Peygamber Efendimiz'in diliyle Rabbimize yapılan bu yakarış, hem Allah'ın kullarına olan merhametini hem de O'nun mutlak adaletini gözler önüne sermektedir.

Hz. İsa (a.s.) şöyle demektedir: "Ya Rabbi! Eğer onlara azap edersen, şüphesiz onlar Senin kullarındır." Bu ifade, derin bir teslimiyet ve edep içermektedir. Kul, Rabbine karşı hiçbir itiraz hakkına sahip değildir. Allah Teâlâ, mülkünün sahibi olarak dilediğini yapar, dilediğine azap eder, dilediğini bağışlar. O'nun hükmüne kimse karışamaz. Bu cümle aynı zamanda, o kulların günahları sebebiyle azabı hak ettiklerine dair bir itiraf niteliğindedir.

Ardından Hz. İsa (a.s.) şöyle devam eder: "Ve eğer onları bağışlarsan, şüphesiz Sen Azîz ve Hakîm olansın." Burada çok ince ve güzel bir edep vardır. Hz. İsa (a.s.), bağışlamayı Allah'ın azametine ve hikmetine bağlamaktadır. Yani "Sen Azîzsin, hiçbir güç Seni bağışlamaktan alıkoyamaz; Sen Hakîmsin, bağışlaman da mutlaka bir hikmete dayanır." Bu ifade, Allah'ın bağışlamasının O'nun yüceliğiyle çelişmediğini, aksine O'nun kudretinin ve hikmetinin bir gereği olduğunu vurgulamaktadır.

Bu âyet-i kerîmede bizim için çok büyük dersler vardır:

Birincisi: Allah Teâlâ'nın azabı da rahmeti de adalet ve hikmet üzeredir. O, kullarına asla zulmetmez. Azap ederse adaletiyle eder, bağışlarsa fazlıyla ve keremiyle bağışlar.

İkincisi: Bu âyet, Allah'ın affının ne kadar geniş olduğunu gösterir. Kul, günahları ne kadar büyük olursa olsun, tövbe edip Allah'a yöneldiği müddetçe Allah'ın rahmetinden ümit kesmemelidir. Zira Allah Azîz'dir; O'nun affetmesine hiçbir engel yoktur.

Üçüncüsü: Peygamberlerin ümmetlerine olan şefkat ve merhametini görüyoruz. Hz. İsa (a.s.) kıyamet gününde dahi ümmetini unutmamakta ve onlar için af dilemektedir. Bu da bizlere, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in ümmeti olarak ne büyük bir nimete sahip olduğumuzu hatırlatmaktadır.

Dördüncüsü: Dua ederken Allah'a karşı edep ve teslimiyet içinde olmamız gerektiğini öğreniyoruz. Hz. İsa (a.s.)'ın bu duası, kulun Rabbine nasıl yalvarması gerektiğinin en güzel örneğidir.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize müjde vermektedir: Allah'ın rahmeti gazabını geçmiştir. O, kullarının bağışlanmasını istemektedir. Yeter ki bizler O'na samimiyetle yönelip tövbe edelim. Unutmayalım ki Allah Azîz'dir, O'nun affına hiçbir güç mani olamaz; O Hakîm'dir, affında da mutlaka hayır ve hikmet vardır. Rabbimiz bizleri affına ve rahmetine nail eylesin, kıyamet gününde Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in şefaatine mazhar olanlardan eylesin. Âmin.