Аль-Маида сүрәсе — Аять 25

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَا أَمْلِكُ — мин идарә итә алмыйм, кулымнан килми.
• فَافْرُقْ — аеры, хөкем чыгар, арабызны ач.
• الْفَاسِقِينَ — Аллаһның боерыкларыннан чыгучылар, Аңа буйсынмаучылар.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам үз кавеме — Бәни Исраилнең Аллаһ боерыкларына каршы килүләрен, аларның тәкәбберлек һәм баш тартуларын күргәч, Раббысына дога кылып әйтте: "И Раббым! Минем кулымнан бары тик үземне һәм туганым Һарунны гына идарә итү килә. Аларга тәэсир итәрлек көчем юк. Син безнең белән бу фәсатчыл, Синең юлыңнан чыккан кавем арасында хөкем чыгар — безне алардан аер, безгә үзеңә хезмәт итүдә сабырлык бир, ә аларга үзләренең гамәлләре өчен тиешле җәзаңны бир". Муса бу сүзләре белән үзенең кеше буларак чикләнгәнлеген таный һәм эшнең нәтиҗәсен Аллаһуның кодрәтенә тапшыра, чөнки күңелләрне үзгәртү — бары тик Аллаһ кулында.

Аятьтән алынган файдалар:

• Пәйгамбәрләр дә кешеләрне туры юлга өндәүдә көчсезлекләрен танып, Аллаһуга тәвәккәл иткәннәр — безгә дә һәр эштә Аллаһуга таянырга кирәк.
• Җитәкче дә, дәгъватчы да үз көченнән артык нәрсәгә өндәмәсен, ә һәрвакыт Аллаһудан ярдәм сорасын.
• Фәсатчыл һәм тупас кавем белән эш иткәндә, алардан аерылып, Аллаһуның хөкеменә сыенырга кирәк — бу — иманлы кешенең сабырлыгы һәм зирәклеге.
• Дога кылу — пәйгамбәрләрнең гадәте, без дә авыр чакларда Аллаһуга дога белән мөрәҗәгать итәргә өйрәнергә тиешбез.