സൂറ അൽ-മാഇദ — ആയത്ത് 25

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• لَا أَمْلِكُ – എനിക്ക് അധീനതയില്ല / കഴിവില്ല
• فَافْرُقْ – അതിനാൽ വേർതിരിക്കുക / വിധി നടത്തുക
• الْفَاسِقِينَ – ധിക്കാരികൾ, അനുസരണം ലംഘിച്ചവർ

വ്യാഖ്യാനം:

മൂസാ നബി (അ) തന്റെ ജനതയായ ബനൂ ഇസ്രാഈലിന്റെ ധിക്കാരവും മർദ്ദനവും കണ്ടപ്പോൾ, അവർ തന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാതെ മാറിനിൽക്കുന്നത് മനസ്സിലാക്കി. അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. അപ്പോൾ മൂസാ നബി (അ) തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു: "എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം കാര്യത്തിലും എന്റെ സഹോദരൻ ഹാറൂന്റെ കാര്യത്തിലും മാത്രമേ അധീനതയുള്ളൂ. മറ്റുള്ളവരെ നിർബന്ധിക്കാനോ അവരുടെ മനസ്സ് മാറ്റാനോ എനിക്ക് കഴിയില്ല. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്കും ഈ ധിക്കാരികളായ ജനതയ്ക്കും ഇടയിൽ വിധി നടത്തണമേ. ഞങ്ങൾക്ക് അർഹമായ പ്രതിഫലവും അവർക്ക് അർഹമായ ശിക്ഷയും നൽകണമേ."

മൂസാ നബി (അ) തന്റെ പരിമിതി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തനിക്ക് ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താനോ അവരെ നിർബന്ധിച്ച് അനുസരിപ്പിക്കാനോ സാധ്യമല്ല എന്ന് അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു. അതുകൊണ്ട് അല്ലാഹുവിനോട് നീതിയുക്തമായ വിധി ചോദിച്ചു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ എളിമയും അല്ലാഹുവിനോടുള്ള പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണവും വെളിവാക്കുന്നു.

പാഠങ്ങൾ:

1. നേതാവിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം: നേതാവ് തന്റെ കഴിവിന്റെ പരിധി തിരിച്ചറിയുകയും, തനിക്ക് സാധ്യമായത് ചെയ്യുകയും, സാധ്യമല്ലാത്തത് അല്ലാഹുവിനെ ഏൽപ്പിക്കുകയും വേണം.
2. പ്രാർത്ഥനയുടെ ശക്തി: പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അവന്റെ സഹായം തേടുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് സത്യവിശ്വാസിയുടെ മാർഗം.
3. എളിമയുടെ മാതൃക: മൂസാ നബി (അ) പോലുള്ള മഹാനായ പ്രവാചകൻ പോലും തന്റെ പരിമിതി സമ്മതിച്ച് അല്ലാഹുവിനോട് വിധി ചോദിച്ചു. ഇത് നമുക്ക് എളിമയുടെ പാഠമാണ്.
4. അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ സമാധാനം: എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും അന്തിമ തീരുമാനം അല്ലാഹുവിന്റേതാണ്. അവന്റെ വിധി നീതിപൂർണ്ണമാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുക.
5. ധിക്കാരത്തിന്റെ ഭവിഷ്യത്ത്: അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ ധിക്കരിക്കുന്നവർക്ക് അവന്റെ ശിക്ഷ ഉറപ്പാണ്. എന്നാൽ അവന്റെ അനുസരണശീലരായ സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് അവന്റെ സഹായവും വിജയവും ലഭിക്കും.