ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 25

የቃላት ማብራሪያ፦

• رَبِّ: ጌታዬ ሆይ!
• لَا أَمْلِكُ: አልችልም፤ ሥልጣን የለኝም።
• فَافْرُقْ: ፍረድ፤ ለይ፤ ለያይ።
• الْفَاسِقِينَ: ከአላህ ትእዛዝ ያፈነገጡት፤ ኃጢአተኞቹ።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ሙሳ (ዐ.ሰ) የእስራኤል ልጆች የአላህን ትእዛዝ ሲጥሱና በእምነታቸው ሲያመጽ አይቶ፤ ወደ ጌታው ተመልሶ እንዲህ አለ፦ "ጌታዬ ሆይ! እኔ ከራሴና ከወንድሜ ሃሩን በስተቀር ሌላ ማንንም አልገዛም፤ አልችልም። እነሱም ትእዛዝህን ለመቀበል ፈቃደኞች አልሆኑም። ስለዚህ በእኛና በእነዚህ ከትእዛዝህ በወጡት ሕዝቦች መካከል ፍረድ፤ ለይ። እኛ የሚገባንን ስጠን፤ እነሱም የሚገባቸውን ፍረድባቸው።"

ይህ ንግግር የሚያሳየን ነገር ቢኖር፤ አንድ ሰው ሕዝቡ ከእውነት መንገድ ሲያፈነግጥና ማስተማሪያውን ሲክድ፤ በራሱ ኃይል ብቻ ሁሉንም ማስተካከል እንደማይችል ተረድቶ፤ ወደ አላህ መመለሱ እና ፍትሕን ከእርሱ መጠየቁ ነው። ይህ የተከበረው ነቢይ ሙሳ (ዐ.ሰ) ያሳየን ትምህርት ነው።

እኛም በዚህ ዘመናችን የእውነትን መንገድ ስንመራ፤ ሰዎች ሲቃወሙንና ሲክዱን ልባችን አይሸበር። እንደ ሙሳ (ዐ.ሰ) ወደ አላህ በመመለስ፤ እርሱ ፍትሕን ይሰጣል፤ እውነትንም ያሸንፋል። ይህች አንቀጽ የምታስተምረን ትምህርት፤ በአላህ መታመን፤ በእርሱ መጠጊያ መጠጋት፤ እና በእርሱ ፍርድ መርካት ነው። አላህ ፍትሕን የሚወድ፤ ኃጢአትንና አመጽንም የሚጠላ ነው። ስለዚህ እርሱን በመፍራት፤ ትእዛዛቱን በመጠበቅ፤ ከእርሱ ትእዛዝ ከሚያፈነግጡት ሕዝቦች ጋር አንቀላቀል። ይልቁንም የእውነትን መንገድ ተከትለን፤ የአላህን ፍቅርና ይቅርታ እንሻ። አላህ ለታዛዦቹ ሁሉ መልካም ፍርድንና ድልን ይሰጣል።