Surah Al-Maidah — Talata 28

(Si Allah) ay nagwika: “Kung gayon, ito (ang banal na lupa) ay ipinagbawal sa kanila sa loob ng apatnapung taon; sa pagkataranta sila ay magsisigala sa buong kalupaan. Kaya’t huwag kayong malumbay sa mga tao na Fasiqun (mga mapaghimagsik at sumusuway kay Allah).”

At iyong dalitin (O Muhammad) sa kanila (mga Hudyo) sa katotohanan ang kasaysayan ng dalawang anak na lalaki ni Adan (Abel at Cain), nang ang bawat isa sa kanila ay maghandog ng alay (sakripisyo) kay Allah. Ito ay tinanggap mula sa isa ngunit hindi sa isa pa. Ang huli (Cain) ay nagsabi sa una (Abel): “Katiyakang ikaw ay aking papatayin.” Ang una (Abel) ay nagsabi: “Katotohanang si Allah ay tumatanggap lamang sa Al-Muttaqun (mga matimtiman, matuwid, at mabuting tao).”

Katotohanang ako ay nagnanais na iyong hatakin ang aking kasalanan tungo sa iyong sarili gayundin ang sa iyong (kasalanan), kung magkakagayon, ikaw ay isa sa mga mananahan sa Apoy, at ito ang kabayaran ng Zalimun (mga mapagsamba sa diyus-diyosan, buhong, buktot, atbp)

Kaya’t ang Nafs (sarili) ng isa (ang huli, si Cain) ay humikayat sa kanya at kanyang ginawa na kalugod-lugod sa kanya ang pagpatay sa kanyang kapatid (Abel); at kanyang pinatay siya at naging isa sa mga talunan