Sure Mâide — Ayet 28

Kelime Anlamları:

• Bestedte: Uzattın, uzatırsan
• Bâsit: Uzatan
• Ehyâf: Korkarım

Tefsir:

Hz. Âdem'in iki oğlu Hâbil ve Kâbil arasında geçen bu kıssada, Hâbil kardeşine karşı ne kadar yüce bir ahlaka sahip olduğunu gösteriyor. Kâbil, kardeşini öldürmek için elini kaldırdığında Hâbil ona şöyle diyor: "Sen beni öldürmek için elini bana uzatsan da, ben sana karşılık vermek için elimi sana uzatmam." Bu söz, Hâbil'in korkaklığından ya da acizliğinden değil, tam tersine Allah'a olan derin saygısından ve takvasından kaynaklanmaktadır.

Hâbil, kardeşine şunu anlatmak istiyor: "Ben senin yaptığın bu çirkin işe karşılık vermem. Çünkü ben, âlemlerin Rabbi olan Allah'tan korkarım. O'nun yasakladığı bir fiili işlemekten sakınırım. Sen bana zulmetsen de, ben sana zulmedemem. Benim dinim, bana kötülük yapana bile iyilikle karşılık vermeyi öğretir."

Bu ayet, Müslümanlara ne kadar büyük bir ders vermektedir. İslam, intikam ve kin duygusuyla hareket etmeyi değil, affetmeyi ve sabretmeyi emreder. Hâbil'in bu tavrı, kardeşine karşı duyduğu sevginin ve Allah korkusunun bir tezahürüdür. O, dünyevi bir galibiyet yerine, Allah katındaki ebedi kurtuluşu tercih etmiştir.

Sevgili kardeşim, bu ayet bize gösteriyor ki; bir Müslüman, karşısındaki kişi ne kadar zalim olursa olsun, asla hak ve adalet sınırlarını aşmamalıdır. Allah korkusu, insanı her türlü kötülükten alıkoyan en büyük engeldir. Hâbil'in bu asil duruşu, kıyamete kadar bütün insanlara örnek olacak bir ahlak dersidir. Bizler de hayatımızda bize kötülük edenlere karşı sabırlı olmalı, Allah'ın rızasını her şeyin üzerinde tutmalıyız. Unutmayalım ki, Allah sabredenlerle beraberdir ve güzel ahlak sahiplerini asla yalnız bırakmaz.