Sura Al-Ma'ida — Werset 67

Znaczenie słów:

• بَلِّغْ – przekazuj, ogłaszaj.
• مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ – to, co zostało ci objawione.
• يَعْصِمُكَ – chroni cię, ochrania cię.
• لَا يَهْدِي – nie prowadzi drogą właściwą, nie udziela sukcesu.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

O Wysłanniku Allaha (Muhammadzie, niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo)! Przekazuj ludziom w całości to, co twój Pan objawił tobie – nie ukrywaj niczego z tego, niezależnie od tego, jak trudne lub niewygodne może się to wydawać. Jeśli bowiem zataisz choćby część tego objawienia, to tak, jakbyś w ogóle nie wypełnił swojej misji – ponieważ przekazanie jednej części i ukrycie innej czyni całe posłannictwo niepełnym. Bóg jednak zapewnia cię o swojej ochronie: On sam będzie cię strzegł przed ludźmi, którzy chcą cię skrzywdzić lub przeszkodzić w twoim dziele. Twoim obowiązkiem jest jedynie przekazać prawdę – a skutki i rezultaty należą do Boga. Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą właściwą tych, którzy odrzucają prawdę i uparcie trwają w niewierze – nie dlatego, że nie może, ale dlatego, że oni sami wybrali ścieżkę błędu i odwrócili się od światła.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Obowiązek przekazywania prawdy – każdy człowiek, a zwłaszcza ten, który posiada wiedzę religijną, ma obowiązek dzielić się nią z innymi, nie zatajając niczego ze względu na strach czy własne interesy.
2. Odwaga w głoszeniu prawdy – Allah obiecuje ochronę tym, którzy działają dla Jego sprawy. Nie należy bać się ludzi, lecz ufać Bogu, który jest najlepszym Opiekunem.
3. Wierność i uczciwość w misji – werset uczy, że częściowe przekazywanie prawdy jest równoznaczne z jej zatajaniem. Prawdziwe posłannictwo wymaga pełnej szczerości i kompletności.
4. Pokrzepienie dla głosicieli prawdy – każdy, kto staje w obronie prawdy i sprawiedliwości, może czerpać otuchę z tej obietnicy Bożej ochrony, wiedząc, że Allah nie opuszcza swoich sług.
5. Przestroga przed niewiarą – werset przypomina, że Bóg nie prowadzi tych, którzy świadomie odrzucają prawdę. To zachęta do pokory i otwartości serca na przyjęcie Bożego prowadzenia.
6. Zaufanie Bogu ponad wszystko – człowiek wierzący powinien polegać na Allahu, a nie na ludziach, i pamiętać, że to On decyduje o ostatecznym zwycięstwie prawdy.