სურა ალ-მაიდა — აია 67

და რომ ერწმუნათ წიგნის ხალხს ალლაჰი და მისი მოციქული, და ეშინოდეთ (ალლაჰის სასჯელის), მაშინ ჩვენ აუცილებლად წავშლიდით მათ ცუდ საქმეებს და აუცილებლად შევიყვანდით მათ (სამოთხის) ნეტარების ბაღებში.

და რომ ისინი ასრულებდნენ თორას და ინჯილს (სახარებას) (იმ სახით, როგორც ისინი ჩამოევლინნენ) და იმასაც, რაც მათზე ჩამოევლინა მათი უფლისგან [ყურანს], მაშინ ისინი აუცილებლად ისარგებლებდნენ იმით, რაც მათ თავზეა [მათზე უხვი წვიმა ჩამოვიდოდა], და იმითაც, რაც მათ ფეხქვეშაა [რაც მიწიდან იზრდება]. მათ შორის არის ზომიერი საზოგადოება, მაგრამ ბევრი მათგანი ცუდს აკეთებს.

თქვი (ო, მოციქულო): «ჰეი, წიგნის ხალხო! თქვენ არ იქნებით ჭეშმარიტებაზე, სანამ არ შეასრულებთ თორას, სახარებას და იმას, რაც ჩამოგევლინათ თქვენი უფლისგან [ყურანს]». მაგრამ ბევრ მათგანს ის, რაც შენზე ჩამოევლინა შენი უფლისგან, მხოლოდ კიდევ უფრო უმატებს თავგასულობას [ცოდვებში გადაჭარბებას] და ურწმუნოებას. ამიტომ ნუ იდარდებ ურწმუნო ხალხის გამო (რომ ისინი არ აღიარებენ შენს მოციქულობას).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ირწმუნეს, და ისინი, ვინც (მანამდე, სანამ ალლაჰმა კაცობრიობას თავისი ბოლო მოციქული გამოუგზავნა) იუდაიზმს მისდევდნენ, და საბიელები [ისინი, ვინც დაბადებიდან ბუნებრივ რწმენაზე არიან და არ მისდევენ რომელიმე განსაზღვრულ სარწმუნოებას], და ქრისტიანები — ვინც მათგან ირწმუნებს ალლაჰს და უკანასკნელ დღეს და კეთილ საქმეებს გააკეთებს, მათზე არ იქნება შიში (აღდგომის დღეს), და არ იქნებიან დამწუხრებულნი.