سورت مائده — آیت 76

د مهمو کلمو معنا:

• ضَرًّا: تاوان، ضرر، تکلیف.
• نَفْعًا: ګټه، فایده.
• السَّمِيعُ: ښه اورېدونکی (چې د بنده ګانو ټولې خبرې اوري).
• الْعَلِيمُ: ښه پوه (چې د بنده ګانو په ټولو حالاتو او عملونو خبر دی).

د آیت تفسیر:

اى محترمه رسوله! د دې کافرانو او مشرکانو څخه وپوښته چې: ایا تاسو د الله پرته داسې معبودان عبادت کوئ چې نه ستاسو د ضرر او تاوان د لرې کولو واک لري او نه ستاسو د ګټې او فایدې د راوستلو اختیار لري؟ دا معبودان عاجز او بېوسه دي، نه کومه ګټه دررسولى شي او نه کوم ضرر له تاسو لرې کولى شي. نو دا څنګه عقل او منطق ته نږدې ده چې تاسو داسې بېوسه مخلوقات د هغه الله پرځای عبادت کوئ چې د هر څه مالک او واکمن دى؟

بیا الله جل جلاله خپل ځان د دې عبادت وړ او مستحق معرفي کوي او فرمايي: الله هماغه ذات دى چې ستاسو ټولې خبرې اوري او ستاسو په ټولو حالاتو او عملونو پوهېږي. هغه د هر څه اورېدونکى او پوه دى، نو هغه ته د عبادت او بندګۍ حق رسېږي، نه هغو بېوسه معبودانو ته چې نه اوري او نه پوهېږي.

د آیت څخه ترلاسه شوې فایدې:

1. د عبادت وړ يوازې هغه ذات دى چې د ضرر او نفع واک ولري، او دا واک يواځې الله لري.
2. د الله پرته د نورو عبادت کول د عقل او منطق خلاف کار دى، ځکه چې هغوى نه ګټه رسولى شي او نه ضرر لرې کولى شي.
3. الله د خپلو بنده ګانو په ټولو خبرو او عملونو بشپړه پوهه لري، نو د دې خبرې او عملونو حساب به له دوى څخه واخلي.
4. دا آیت د توحید په باب د مسلمانانو د باور قوت او د شرک د باطل والي ثبوت دى، چې انسان دې يوازې د الله عبادت وکړي او له هغه پرته له هر څه نه بېزاره شي.