ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 76

የቃላት ፍች፡-

• ضَرًّا፡- ጉዳትን ማድረስ
• نَفْعًا፡- ጥቅምን ማምጣት
• السَّمِيعُ፡- ሁሉን ሰሚ
• العَلِيمُ፡- ሁሉን ዐዋቂ

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

(የዱረሱላህ) በላቸው፡- «ከአላህ ሌላ ለእናንተ ጉዳትንም ማድረስ የማይችለውን፣ ጥቅምንም ማምጣት የማይችለውን (ጣዖታትንና ዒሳን) ትግገዛላችሁን?» ይህ በእነርሱ ላይ የተወቀሰ ጥያቄ ነው። እነዚህ የሚግገዟቸው ነገሮች ለእነርሱ ምንም ጉዳትን ለመከላከል ወይም ጥቅምን ለማምጣት አቅም የላቸውም። እነርሱ ደካማ ፍጡራን ናቸው፤ አላህ ደግሞ ከድካም የጠራ ነው። አላህ ብቻውን ሁሉን ሰሚ ነው፤ ከንግግሮቻችሁ ምንም አይሰወርበትም፤ ሁሉን ዐዋቂ ነው፤ ከተግባሮቻችሁ ምንም አይደበቅበትም፤ በእነርሱም ይበቀላችኋል። እርሱ ብቻ ጉዳትን የሚከላከል እና ጥቅምን የሚሰጥ ነው፤ ስለዚህ እርሱ ብቻ በእውነት የሚግገዛ አምላክ ነው።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. የአምልኮ ተገሪ አምላክ ጉዳትን የሚከላከል እና ጥቅምን የሚሰጥ መሆን አለበት፤ ይህ ባህሪ ለአላህ ብቻ ስለሆነ፣ አምልኮ ለእርሱ ብቻ ይገባዋል።
2. አላህ ሁሉን ሰሚ እና ሁሉን ዐዋቂ መሆኑ ለተገዢዎቹ እጅግ የሚያጽናና ነው፤ ጸሎታቸውን ይሰማል፣ ሁኔታቸውንም ያውቃል።
3. አንድ ሙስሊም ከአላህ ሌላ በማንኛውም ፍጡር ላይ ተስፋ ማድረግ ወይም መፍራት የለበትም፤ ምክንያቱም ጥቅምና ጉዳት በአላህ እጅ ብቻ ነው።
4. ይህ አንቀጽ የክርስቲያኖችን የዒሳን አምልኮ ውድቅ የሚያደርግ ሲሆን፣ ዒሳ እንኳን ለራሱ ጉዳትን ወይም ጥቅምን የማያስችል የአላህ ባሪያ እና መልእክተኛ መሆኑን ያስረዳል።