Сураи Аль-Маида — Оят 80

1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

• تَرَى: мебинӣ, мушоҳида мекунӣ.
• يَتَوَلَّوْنَ: дӯстӣ мекунанд, пайравӣ мекунанд, онҳоро ҳимоятгарон ва ҳампаймонҳои худ қарор медиҳанд.
• لَبِئْسَ: бад аст, бадтарин аст.
• مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنفُسُهُمْ: он чизе ки худи онҳо барои охирати худ пешопеш фиристоданд.
• سَخِطَ: ғазаб кард, хашм гирифт.
• خَالِدُونَ: ҷовидона, абадӣ дар он мондагонанд.

1. Тафсири оят:

Эй Паёмбар, ту мебинӣ ки бисёре аз ин яҳудиён бо кофирон дӯстӣ мекунанд ва онҳоро ҳимоятгарони худ қарор медиҳанд. Онҳо бо мушрикони Макка пайванд месозанд ва онҳоро ба муқобили ту ва мусулмонон ба ҷанг таҳрик медиҳанд. Ин амали бади онҳо сабаби ғазаби Худованд бар онҳо гардид ва дар охират ба оташи дӯзах дохил мешаванд ва ҷовидона дар он мемонанд, ҳеҷ гоҳ аз он берун намеоянд. Он чизе ки онҳо барои худ пешопеш фиристоданд, яъне дӯстии бо кофирон ва душмании бо мӯъминон, бадтарин амал аст ва сазовори ғазаби Худо ва азоби абадӣ мебошад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро огоҳ мекунад, ки дӯстӣ ва ҳамкории наздик бо душманони Худо ва душманони мусулмонон метавонад ба ғазаби Худованд ва азоби абадӣ оварда расонад.
• Вафодорӣ ба уммати ислом ва дурӣ аз пайравӣ аз кофирон ва мунофиқон аз сифатҳои мӯъмини ҳақиқӣ аст.
• Ин оят нишон медиҳад, ки ҳар амале ки инсон барои охирати худ пеш мефиристад, натиҷаи онро хоҳад дид; агар нек бошад, подоши нек ва агар бад бошад, ҷазои бад хоҳад дошт.
• Худованд одил аст ва ғазаби Ӯ бар касонест, ки ҳақро медонанд ва бо вуҷуди ин ба душманони ҳақ пайваст мешаванд.
• Ин оят моро ба сӯи ихлос, дӯстии бо мӯъминон ва дурӣ аз ҳар гуна ҳамкории зарарнок бо душманони ислом даъват мекунад, то сазовори раҳмати Худо ва ҷаннати ҷовидон гардем.