Sura Kaf — Werset 15

Znaczenie słów:

• أَفَعَيِينَا – czyżbyśmy byli bezsilni, niezdolni do czegoś?
• بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ – przy pierwszym stworzeniu, czyli stworzeniu człowieka po raz pierwszy.
• لَبْسٍ – zamieszanie, wątpliwość, niepewność.
• خَلْقٍ جَدِيدٍ – nowe stworzenie, czyli wskrzeszenie po śmierci.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah – Wysławiony i Najwyższy – zwraca się do ludzi z wyrzutem, mówiąc: „Czyżbyśmy byli bezsilni przy pierwszym stworzeniu?” To znaczy: czy nie daliśmy rady stworzyć was po raz pierwszy, kiedy nie istnieliście, a potem powołaliśmy was do życia z niczego? Jeśli potrafiliśmy stworzyć was na początku, to z pewnością potrafimy również przywrócić was do życia po śmierci – to dla Nas nie jest trudniejsze, lecz wręcz łatwiejsze.

Jednakże ci, którzy zaprzeczają zmartwychwstaniu, nie znajdują się w stanie niewiedzy z powodu braku dowodów, lecz pogrążeni są w wątpliwościach i zamieszaniu co do nowego stworzenia. Ich umysły nie mogą pojąć, jak ciała, które uległy rozkładowi i zmieszaniu z ziemią, mogą zostać ponownie złożone i ożywione. Dlatego odrzucają tę prawdę, mimo że dowody na moc Allaha są dla nich widoczne w ich własnym stworzeniu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dowód na moc Allaha: Ten werset uczy nas, że moc Allaha nie ma granic – Ten, który stworzył wszystko z niczego, z pewnością potrafi przywrócić życie po śmierci. To wzmacnia naszą wiarę w Dzień Ostatni i skłania do przygotowania się na niego.
2. Pouczenie dla zatwardziałych serc: Allah zwraca uwagę na logiczny argument – skoro pierwsze stworzenie było możliwe, to ponowne jest tym bardziej. To zaproszenie do refleksji nad własnym istnieniem jako dowodem na prawdziwość zmartwychwstania.
3. Ostrzeżenie przed wątpliwościami: Werset pokazuje, że wątpliwości co do życia po śmierci nie wynikają z braku dowodów, lecz z zatwardziałości serc i przywiązania do spraw doczesnych. Zachęca nas do oczyszczania serc i poszukiwania prawdy.
4. Nadzieja i motywacja: Świadomość, że czeka nas nowe życie, w którym każdy otrzyma sprawiedliwą zapłatę za swoje czyny, motywuje do czynienia dobra i unikania zła, a także pociesza tych, którzy cierpią na tym świecie, obietnicą wiecznej nagrody.