سوره ق — آیه 15

معانی کلمات:

• أَفَعَيِينَا: آیا ناتوان شدیم و عاجز گشتیم؟
• لَبْسٍ: تردید، حیرت و اشتباه.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، منکران معاد را مورد سرزنش قرار میدهد و میفرماید: آیا ما از آفرینش نخستین ناتوان شدیم و عاجز گشتیم؟ مگر ما نبودیم که این جهان پهناور و انسانها را از هیچ آفریدیم؟ کسی که توانسته است خلقت را از ابتدا بیافریند، یقیناً بر بازآفرینی و زنده کردن دوباره مردگان نیز تواناست. این کار برای ما دشوار نیست و هیچ ناتوانی در آن وجود ندارد. اما حقیقت این است که این منکران، در تردید و حیرت نسبت به آفرینش تازه و زندگی دوباره پس از مرگ هستند و آن را امری محال میپندارند. آنان نمیدانند که قدرت خداوند محدود به زمان و مکان نیست و هر لحظه میتواند اراده کند و چیزی را بیافریند.

فواید و پیامهای آیه:

1. قدرت بیپایان خداوند: این آیه به ما میآموزد که قدرت خداوند محدود به یک بار آفرینش نیست؛ او هر زمان که بخواهد، میتواند دوباره بیافریند. پس نباید در توانایی خداوند برای زنده کردن مردگان تردید کنیم.
2. ایمان به معاد، مایه آرامش و امید: باور به زندگی دوباره، به انسان امید میدهد که مرگ پایان همهچیز نیست و عدالت الهی در روز قیامت بهطور کامل برقرار خواهد شد. این ایمان، انسان را به انجام کارهای نیک و پرهیز از گناه ترغیب میکند.
3. پند عبرت از آفرینش نخستین: نگاه به آفرینش نخستین و شگفتیهای خلقت، بهترین دلیل بر امکان معاد است. هر کس با دقت در آفرینش خود و جهان، به قدرت بیپایان خالق پی میبرد و دیگر جایی برای انکار بازآفرینی باقی نمیماند.
4. دوری از حیرت و تردید: این آیه به ما هشدار میدهد که تردید و شک در قدرت خداوند، ریشه در جهل و نادانی دارد و مؤمن باید با شناخت بیشتر خداوند، از این حیرتها دوری کند و با قلبی مطمئن به وعدههای الهی اعتماد نماید.