سوره ق — آیه 38

معانی کلمات:

• لُغُوب: خستگی، درماندگی و رنجوری.

تفسیر آیه:

به یقین، ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست در شش روز آفریدیم، در حالی که قدرت ما بر آفرینش همه اینها در یک لحظه کافی بود؛ اما این مدت برای تحقق اراده ما در نظام آفرینش قرار داده شد. و هیچ خستگی و رنجی به ما نرسید، چنانکه یهود پنداشتند که خداوند پس از آفرینش، در روز هفتم استراحت کرد. او تعالی از هرگونه ضعف، ناتوانی و خستگی منزّه و پاک است. این آفرینش عظیم با این نظم شگفتانگیز، نشانه روشنی بر قدرت بیپایان اوست؛ همان کسی که توانست این جهان پهناور را بیافریند، قطعاً بر زنده کردن مردگان نیز تواناست، بلکه این کار برای او آسانتر است.

فواید و پیامهای آیه:

• آفرینش جهان در شش روز، نشانه حکمت و تدبیر خداوند است؛ او میتواند در یک آن بیافریند، اما برای هر کاری حکمتی قرار داده است.
• خداوند از هرگونه خستگی، ضعف و نیاز به استراحت پاک است؛ این صفت او را از مخلوقاتش متمایز میسازد و توحید خالص را در دل مؤمن تقویت میکند.
• قدرت خداوند بر آفرینش آسمانها و زمین، بزرگترین دلیل بر امکان معاد و رستاخیز است؛ پس ایمان به آخرت، ریشه در باور به قدرت بیپایان پروردگار دارد.
• این آیه به انسان آرامش میدهد که خدایی که جهان را با این عظمت آفریده، هرگز از تدبیر امور بندگانش خسته نمیشود و همواره شنوا و بیناست.