Surja Kaf — Ajet 40

Kuptimet e fjalëve:

• "وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ": Dhe një pjesë të natës, lartësoje Atë (Allahun) me namaz.
• "وَأَدْبَارَ السُّجُودِ": Pas përfundimit të namazeve (fjalë për fjalë: pas sexhdeve), domethënë pas faljeve të detyrueshme.

Tefsiri i ajetit:

Pas urdhrit për durim ndaj fjalëve të jobesimtarëve dhe përmendjes së namazit të mëngjesit dhe të pasdites në ajetin paraprak, Allahu i Lartësuar e urdhëron Pejgamberin ﷺ dhe besimtarët që ta lartësojnë Atë edhe gjatë natës, duke falur namazet e natës (siç janë namazi i akshamit dhe i jacisë), si dhe pas përfundimit të sexhdeve, pra pas namazeve të detyrueshme, duke e përmendur dhe lartësuar Atë me tesbih dhe falje të namazeve vullnetare (siç janë sunnetet pas namazeve farz). Ky është një urdhër për vazhdimësinë e përmendjes së Allahut në të gjitha kohët – në fillim të ditës, në fund të saj, gjatë natës dhe pas çdo adhurimi – në mënyrë që zemra e besimtarit të jetë gjithmonë e lidhur me Zotin e tij.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Namazi dhe përmendja e Allahut nuk janë të kufizuara vetëm në një kohë të caktuar, por besimtari e lartëson Zotin e tij në çdo moment të ditës dhe natës, gjë që e mban zemrën të gjallë dhe të lidhur me Krijuesin.
2. Pas çdo adhurimi, besimtari është i urdhëruar që ta përmendë Allahun dhe ta lartësojë Atë, gjë që e rrit shpërblimin dhe e bën adhurimin të plotë.
3. Ky ajet tregon se namazet e natës kanë vlerë të madhe dhe se ato janë një mundësi për t'u afruar te Allahu në qetësinë e natës, larg zhurmës së jetës.
4. Durimi ndaj fjalëve të jobesimtarëve nuk është i mjaftueshëm vetëm me heshtje, por duhet shoqëruar me adhurim dhe përmendje të Allahut, sepse kjo i jep besimtarit forcë dhe qetësi shpirtërore.
5. Islami është fe e ekuilibrit: ai nuk e kufizon adhurimin vetëm në disa momente, por e shtrin atë në të gjithë jetën e besimtarit, duke e bërë çdo frymëmarrje të tij një mundësi për t'u afruar te Zoti.