Surat Az-Zariyat — Ayat 16

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• آخِذِينَ (ākhidzīn): padha nampani, padha nampa kanthi seneng ati.
• مَا آتَاهُمْ (mā ātāhum): apa kang diparingake marang dheweke.
• رَبُّهُمْ (rabbuhum): Pangerane, yaiku Allah.
• مُحْسِنِينَ (muhsinīn): wong-wong kang padha nindakake kabecikan, yaiku ngelakoni amal saleh kanthi ikhlas lan sampurna.

2) Tegese ayat iki:

Wong-wong kang padha taqwa marang Allah bakal ana ing suwarga kang kebak kebon lan sumber banyu kang mili. Ing kono dheweke padha nampani sakabehe peparinge Pangerane kanthi ati bungah lan lega, amarga kabeh peparing mau pancen apik tenan lan ora ana kang kudu ditolak. Kabeh kenikmatan iku ora liya minangka piwales saka Allah kang Maha Welas. Sebab sadurunge tekan ing akhirat, nalika isih urip ing donya, dheweke wis padha nindakake kabecikan lan amal saleh kanthi temen-temen lan ikhlas. Mula, kabecikan kang ditindakake ing donya iku dadi jalaran kanggo entuk ganjaran kang gedhe ing akhirat.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben kabecikan kang kita tindakake ing donya, sanajan cilik, mesthi bakal dibales dening Allah kanthi piwales kang luwih gedhe lan luwih apik.
• Wong kang taqwa lan seneng nindakake amal saleh bakal entuk kabungahan kang sejati ing akhirat, yaiku suwarga kang kebak kenikmatan.
• Kita dielingake supaya ora ngremehake amal becik, amarga amal becik iku dadi tabungan kanggo urip ing akhirat.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Adil lan Maha Welas, ora bakal nyia-nyiakake kabecikan kang ditindakake dening hamba-Nya.
• Mula, ayo padha sregep nindakake kabecikan ing saben dina, supaya ing akhirat bisa nampani peparinge Allah kanthi ati bungah kaya kang digambarake ing ayat iki.