Surat Az-Zariyat — Ayat 22

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• رِزْقُكُمْ (rizqukum): rejeki panjenengan sedaya, yaiku samubarang kang dadi kabutuhan lan panyengkuyung urip, kalebu pangan, banyu, lan liya-liyane.
• مَا تُوعَدُونَ (mā tū'adūn): samubarang kang dijanjekake marang panjenengan sedaya, awujud kabecikan utawa kacilakan, ganjaran utawa siksa.
• السَّمَاءِ (as-samā'): langit, yaiku papan kang dhuwur, kang dadi panggonane udan lan katetepane Allah.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhakake menawa ing langit iku ana rejeki kanggo manungsa. Rejeki iki ora mung awujud rejeki donya kaya udan kang nuwuhake tanduran lan dadi sumber pangan, nanging uga rejeki bab agama lan rohani. Udan kang tumiba saka langit dadi jalaran uripe bumi lan kabeh kang ana ing ndhuwure. Kajaba iku, ing langit uga ana samubarang kang dijanjekake marang manungsa, yaiku kabungahan lan ganjaran kanggo wong kang taqwa, sarta siksa lan kacilakan kanggo wong kang duraka. Kabeh iku wis katulis lan katetepake dening Allah ing Lauhul Mahfuzh, ora ana siji-sijia kang luput saka karsane. Dadi, ayat iki ngelingake manawa kabeh kabutuhan urip lan kabeh janji Allah iku asale saka langit, saka karsa lan katetepane Allah kang Maha Kuwasa.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake manawa rejeki iku saka Allah, mula ora perlu kuwatir kelangan rejeki, nanging kudu tambah taqwa lan tawakal marang Panjenengane.
• Ngelingake manawa kabeh janji Allah iku mesthi kelakon, mula wong mukmin kudu percaya lan nyiyapake awake kanggo nampa ganjaran kang becik.
• Nuduhake kaluhuran lan kawicaksanan Allah kang ngatur kabeh perkara ing langit lan bumi, saengga wong kang mikir bakal tambah iman lan tresna marang Islam.
• Dadi pangeling supaya manungsa ora mung ngudi rejeki donya, nanging uga ngudi rejeki akhirat kang langgeng.