سورت ذاریات — آیت 28

د کلمو معناګانې:

• فَأَوْجَسَ: په زړه کې پټه وېره وساتله، په زړه کې يې دننه دننه وېره احساس کړه.
• خِيفَةً: وېره، اندېښنه.
• غُلَامٍ عَلِيمٍ: هغه هلک چې ډېر علم ولري، د علم او پوهې خاوند.

د آيت تفسير:

کله چې حضرت ابراهيم عليه السلام وليدل چې مېلمانه خواړه نه خوري، نو په زړه کې يې له دوی څخه وېره احساس کړه، ځکه چې د مېلمه دود دا دی چې خواړه وخوري، او که يې ونه خوري نو دا د دښمنۍ نښه ګڼل کېږي. خو مېلمانه چې د الله تعالی پېغام راوړونکي فرښتې وې، د هغه د وېرې احساس يې وکړ او ورته يې وويل: مه وېرېږه! موږ ستا دښمنان نه يو، بلکې د الله تعالی استازي يو. بيا يې هغه ته زېری ورکړ چې د هغه مېرمن سارا به د هغه څخه يو زوی وزېږوي، چې هغه به ډېر پوه او عالم وي، يعنې حضرت اسحاق عليه السلام. دا هغه زېری و چې د ابراهيم عليه السلام زړه يې ډاډمن کړ او وېره يې له منځه ولاړه.

فايدې او سبقونه:

• دا آيت موږ ته ښيي چې مېلمه ته بايد درناوی وشي او هغه ته بايد خواړه وړاندې شي، او که مېلمه خواړه ونه خوري نو دا د اندېښنې وړ خبره ده.
• له دې آيت څخه دا هم زده کوو چې کله انسان له يو چا څخه وېره ولري، نو د سولې او ډاډ خبره يې د هغه د زړه د تسکين سبب ګرځي.
• د الله تعالی فرښتې د خپلو پيغمبرانو سره د زېري او ښه خبر په رسولو سره د هغوی زړونه ډاډمن کوي، لکه څنګه چې حضرت ابراهيم عليه السلام ته يې د اسحاق عليه السلام زېری ورکړ.
• دا آيت د هغه علم د فضيلت په اړه هم خبرې کوي چې د الله تعالی له خوا ورکول کېږي، ځکه چې د اسحاق عليه السلام د تعريف لپاره يې "عليم" (ډېر پوه) صفت وکاراوه، چې دا د علم د لوړ مقام ښودنه ده.