Surah Adh-Dhariyat — Aya 28

Ma’anonin Kalmomin:

• "Fa awjasa": Ya ɓoye a cikin zuciyarsa.
• "Khiifah": Tsoro.
• "Ghulaam": Yaro namiji.
• "‘Aliim": Mai ilimi mai yawa, wanda ya kai ga balaga yana da cikakken ilimi.

Tafsirin Ayar:

A lokacin da annabi Ibrahim, alayhis salam, ya ga baƙin nasa ba su ci abincin da ya gabatar musu ba, sai tsoro ya shiga zuciyarsa, domin ya yi zaton su maƙiya ne da suka zo masa da cuta. Amma su mala’iku suka fahimci abin da ke cikin zuciyarsa, sai suka ce masa: "Kada ka ji tsoro, lalle mu manzannin Allah ne." Sa’an nan suka ba shi bushara da cewa za a haifa masa yaro mai suna Is’haq, wanda zai zama mai ilimi mai yawa a cikin addini da kuma al’amuran Allah, kuma iliminsa zai cika idan ya kai shekarun balaga.

Fa’idodin Darasin:

1. Karimci da kyautatawa baƙi dabi’ar annabawa ne, kuma Ibrahim yana da kyakkyawan misali a cikin wannan.
2. Tsoro abu ne na halitta a lokacin da mutum ya ga abin da ba a saba gani ba, amma mumini ya dogara ga Allah kuma ya natsu da busharar Sa.
3. Bushara da haihuwar yaro mai ilimi nufin darajar ilimi ne a wurin Allah, kuma yana nuna cewa ilimi yana daga cikin mafi girman ni’imomin da ake yi wa mutum.
4. A cikin wannan akwai kwarin gwiwa ga iyaye su yi addu’a domin samun ’ya’ya nagari masu ilimi, waɗanda za su zama albarka ga addini da al’umma.
5. Annabi Ibrahim, duk da tsufansa da rashin haihuwar matarsa, bai yi shakka ba ga bushara daga Allah, wanda hakan ke nuna cikakken imani da yarda da ikon Allah.