Surat Az-Zariyat — Ayat 28

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَأَوْجَسَ : banjur nyimpen utawa ngrasakake ing njero ati
• خِيفَةً : rasa wedi
• بَشَّرُوهُ : padha menehi kabar bungah marang dheweke
• غُلَامٍ : bocah lanang
• عَلِيمٍ : kang akeh ngelmune

1. Tafsir ayat:

Nalika Nabi Ibrahim (alaihis salam) sumurup yen tamu-tamune ora gelem mangan panganan kang disuguhake, dheweke banjur ngrasakake rasa wedi ing njero atine. Amarga tamu-tamu mau ora mangan, lan rupane uga ora kaya wong lumrah, mula dheweke ngira yen dheweke iki mungsuh kang arep gawe ala. Nanging para tamu mau — kang sejatine malaikat utusan Allah — banjur ngerti apa kang dirasakake Nabi Ibrahim, banjur padha ngomong: "Aja wedi, awakmu ora perlu kuwatir." Sawise iku, para malaikat mau menehi kabar bungah marang Nabi Ibrahim, yaiku yen dheweke bakal duwe anak lanang kang bakal dadi wong kang akeh ngelmune babagan agama lan Allah. Bocah lanang kang dibungahake iki yaiku Nabi Ishaq (alaihis salam), kang bakal tansaya tambah ngelmune nalika wis diwasa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen rasa wedi iku lumrah tumrap manungsa, nanging kita kudu eling yen Allah iku tansah njaga lan paring pitulungan marang para kekasihe.
• Para malaikat minangka utusan Allah kang tansah netepi dhawuhe, menehi tuladha yen kabar bungah saka Allah iku mesthi kelakon, sanajan kadhang kala kedadeyane ora cepet kaya kang dikarepake.
• Kabar bungah bab laire Nabi Ishaq nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa marang samubarang, bisa paring anak marang wong kang wis tuwa, lan anak iku bakal dadi wong kang migunani amarga ngelmune.
• Kita dielingake supaya tansah duwe pangarep-arep lan ora putus asa marang rahmat lan kabegjane Allah, amarga Allah iku tansah paring kabar bungah marang wong-wong kang padha iman lan taqwa.
• Ayat iki uga nduduhake yen para nabi iku manungsa biasa kang uga bisa ngrasakake wedi, nanging padha diparingi kekuwatan lan ketenangan dening Allah, mula kita kudu niru semangate para nabi ing bab sabar lan tawakal marang Allah.